Θύματα σεξουαλικής κακοποίησης "με διείσδυση" έχουν πέσει στις βιομηχανικές χώρες το 5% έως και το 10% των κοριτσιών και των αγοριών κατά την διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, σύμφωνα με έκθεση του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF), που δημοσιεύεται σήμερα. "Εκτιμούμε ότι κατά την διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας το 5% έως το 10% των κοριτσιών και έως και το 5% των αγοριών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης με διείσδυση, ενώ ο αριθμός αυτός είναι μέχρι και τρεις φορές μεγαλύτερος για κάθε άλλου είδους σεξουαλική κακοποίηση", ανέφερε η έκθεση με τίτλο "Πρόοδος για τα παιδιά-μία έκθεση για την προστασία των παιδιών".
"Κάθε χρόνο, τουλάχιστον το 4% των παιδιών στις βιομηχανικές χώρες πέφτουν θύματα σωματικής βίας, ενώ ένα παιδί στα δέκα είναι θύμα παραμέλησης ή ψυχολογικής βίας από τους γονείς του ή από τους κηδεμόνες στο 80% των περιπτώσεων", σύμφωνα με την UNICEF.
"Σε γενικές γραμμές, ο αριθμός των παιδιών που σε όλον τον κόσμο είναι εκτεθειμένα στη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση είναι ανησυχητικός" τονίζει η έκθεση, που δημοσιεύτηκε με αφορμή την 20η επέτειο της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των παιδιών.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, δύο παιδιά στα τρία υφίστανται σωματική τιμωρία. Από 500 εκατομμύρια έως και 1,5 δισεκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο υπόκεινται σε πράξεις βίας, σύμφωνα με την έκθεση.
"Περισσότερο από το ήμισυ των παιδιών που βρίσκονται υπό κράτηση δεν έχουν δικαστεί, ούτε καταδικαστεί, ενώ η παιδική εργασία πλήττει περισσότερα από 150 εκατομμύρια παιδιά από 5 έως 14 ετών", αποκαλύπτει η UNICEF.
"Σχεδόν 51 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν καταχωρηθεί κατά τη γέννηση τους, εκ των οποίων τα μισά βρίσκονται στη Νότια Ασία", καταγγέλλει η UNICEF, προσθέτοντας ότι τα παιδιά που δεν διαθέτουν πιστοποιητικό γεννήσεως διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, σωματεμπορίας και παράνομης υιοθεσίας.
Τέλος, λίγο περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο παιδιά ζουν σε περιοχές οι οποίες πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις, 18 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί, ενώ πάνω από 250.000 έχουν στρατολογηθεί από ένοπλες ομάδες.
Oct 2, 2009
Ανακαλύφθηκε σκελετός ανθρωποειδούς 4,4 εκατ. ετών, πολύ παλαιότερος από τη "Λούσι"
Μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις των τελευταίων ετών, η οποία ξαναγράφει την προϊστορία της ανθρώπινης εξέλιξης, ανακοινώθηκε από επιστήμονες, που βρήκαν τον παλαιότερο, σχεδόν πλήρη, σκελετό ανθρωποειδούς. Πρόκειται για ένα θηλυκό πλάσμα, ηλικίας 4,4 εκατ. ετών, που ονομάστηκε "Άρδι" και έρχεται πλέον να υποσκελίσει στη δεύτερη θέση την πασίγνωστη "Λούσι", ηλικίας 3,2 εκατ. ετών, και να πάρει την θέση της τελευταίας ως το "απολίθωμα του αιώνα".
Η ανακάλυψη, που έγινε στην Αιθιοπία, στην έρημο Αφάρ, 230 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Αντίς Αμπέμπα, σύμφωνα με το BBC, όλα τα ξένα πρακτορεία και το περιοδικό Nature, έχει μεγάλη σημασία, επειδή, δείχνει, μεταξύ άλλων, ότι οι άνθρωποι δεν εξελίχτηκαν από αρχαίους χιμπατζήδες (πρωτοχιμπατζήδες), όπως πιστευόταν από την εποχή του Δαρβίνου. Αντίθετα, οι πρόγονοι του ανθρώπου φαίνεται πως ακολούθησαν μια ξεχωριστή εξελικτική γραμμή, διαχωριζόμενοι από τον τελευταίο κοινό πρόγονο, τον οποίο μοιράζονταν πριν εκατομμύρια χρόνια (οι εκτιμήσεις διαφέρουν από έξι έως δέκα εκατ.) τόσο οι πρώτοι ανθρωπίδες (ανθρωποειδείς), όσο και οι εξαφανισμένοι σήμερα πρόγονοι των μεγάλων πιθήκων.
Τα νέα απολιθώματα του Αρδιπίθηκου (Ardipithecus ramidus), η οποία για συντομία βαφτίστηκε "Άρδι", προσφέρουν την πρώτη ουσιαστική εικόνα για τη βιολογία εκείνου του προανθρώπινου είδους, που είχε ύψος 1,20 εκατοστά και ζύγιζε περίπου 50 κιλά (δηλαδή έμοιαζε σε διαστάσεις με τον χιμπατζή), περπατούσε όμως όρθιο στα δύο πόδια του όπως οι σύγχρονοι άνθρωποι και όχι σκυφτό με τη βοήθεια των χεριών του, όπως οι σημερινοί χιμπατζήδες. Παράλληλα, διέθετε ένα μεγάλο δάχτυλο στο πόδι, με το οποίο μπορούσε να πιαστεί από ένα δέντρο για να φάει καρπούς και να ξεφύγει από τα αρπακτικά, όπως κάνουν οι πίθηκοι, ενώ λόγω αυτής της δομής του πέλματός του δεν θα μπορούσε να τρέξει μεγάλες αποστάσεις και θα προτιμούσε ως σπίτι μάλλον τα κλαδιά των δέντρων.
Μέχρι τώρα, το αρχαιότερο σχεδόν πλήρες απολίθωμα μακρινού συγγενούς μας ήταν του Αυστραλοπίθηκου (Australopithecus afarensis), που αποκλήθηκε "Λούσι", το οποίο βρέθηκε το 1974 επίσης στην Αιθιοπία και παρείχε την πρώτη απόδειξη ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου περπάτησαν όρθιοι πριν καν αναπτύξουν μεγάλους εγκεφάλους. Επειδή όμως η "Λούσι" έμοιαζε περισσότερο με τους σύγχρονους ανθρώπους, δεν παρείχε μια πιο αποκαλυπτική εικόνα για το πώς ήσαν οι μακρινοί πρόγονοι του ανθρώπου, οι οποίοι βρίσκονταν κοντύτερα στον κοινό πρόγονο με τους πιθήκους, κάτι που κάνει πλέον η "Άρδι".
Η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε 11 επιστημονικές εργασίες στο περιοδικό "Science", οι οποίες συνοψίζουν μια επίπονη εργασία 17 ετών (τα πρώτα τμήματα της "Άρδι" ανακαλύφθηκαν το 1992) από 50 συνεργαζόμενους ερευνητές από δέκα χώρες του κόσμου. Επρόκειτο για μια από τις πιο φιλόδοξες και μακρόχρονες ανθρωπολογικές έρευνες που έχουν ποτέ διεξαχθεί παγκοσμίως, μέσα σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, σε σημείο που η έρευνα χαρακτηρίστηκε "το Σχέδιο Μανχάταν της Ανθρωπολογίας" (αναφορά στην κατασκευή της ατομικής βόμβας στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο).
"Τα νέα απολιθώματα φωτίζουν μια μαύρη τρύπα στην εξέλιξη πριν 4,5 εκατ. χρόνια. Δεν είναι χιμπατζής, δεν είναι άνθρωπος. Δείχνουν πώς ήμασταν κάποτε", δήλωσε ο παλαιοανθρωπολόγος Τιμ Γουάιτ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, ένας από τους υπεύθυνους για την ανακάλυψη και μελέτη της "Άρδι".
Η "Άρδι" δεν είναι το αρχαιότερο απολίθωμα πρώιμου ανθρωπίδη, αλλά είναι σίγουρα το πιο πλήρες, καθώς έχουν βρεθεί και αποκατασταθεί το μεγαλύτερο μέρος του κρανίου, το σαγόνι, η λεκάνη, τα πόδια και τα χέρια της. Ο αρχαιότερος γνωστός Αρδιπίθηκος έζησε πριν από περίπου 5,8 εκατ. χρόνια στην Αιθιοπία. Οι άλλοι αρχαιότεροι γνωστοί ανθρωπίδες είναι ο Orrorin tugenensis που ζούσε στην Κένυα πριν από 6 εκατ. χρόνια και ο Σαχελάνθρωπος του Τσαντ (Sahelanthropus tchadensis) που έζησε επίσης πριν από 6 εκατ. χρόνια.
Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι θα χρειαστούν και άλλα απολιθώματα για να βεβαιωθούν ότι η "Άρδι" ήταν ο άμεσος πρόγονος του ανθρώπου, αλλά σε κάθε περίπτωση δήλωσαν σίγουροι ότι ο άμεσος πρόγονός μας θα ήταν ένα στενά συγγενικά είδος, παρόμοιο σε εμφάνιση και εξελικτικές προσαρμογές.
Η ανακάλυψη, που έγινε στην Αιθιοπία, στην έρημο Αφάρ, 230 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Αντίς Αμπέμπα, σύμφωνα με το BBC, όλα τα ξένα πρακτορεία και το περιοδικό Nature, έχει μεγάλη σημασία, επειδή, δείχνει, μεταξύ άλλων, ότι οι άνθρωποι δεν εξελίχτηκαν από αρχαίους χιμπατζήδες (πρωτοχιμπατζήδες), όπως πιστευόταν από την εποχή του Δαρβίνου. Αντίθετα, οι πρόγονοι του ανθρώπου φαίνεται πως ακολούθησαν μια ξεχωριστή εξελικτική γραμμή, διαχωριζόμενοι από τον τελευταίο κοινό πρόγονο, τον οποίο μοιράζονταν πριν εκατομμύρια χρόνια (οι εκτιμήσεις διαφέρουν από έξι έως δέκα εκατ.) τόσο οι πρώτοι ανθρωπίδες (ανθρωποειδείς), όσο και οι εξαφανισμένοι σήμερα πρόγονοι των μεγάλων πιθήκων.
Τα νέα απολιθώματα του Αρδιπίθηκου (Ardipithecus ramidus), η οποία για συντομία βαφτίστηκε "Άρδι", προσφέρουν την πρώτη ουσιαστική εικόνα για τη βιολογία εκείνου του προανθρώπινου είδους, που είχε ύψος 1,20 εκατοστά και ζύγιζε περίπου 50 κιλά (δηλαδή έμοιαζε σε διαστάσεις με τον χιμπατζή), περπατούσε όμως όρθιο στα δύο πόδια του όπως οι σύγχρονοι άνθρωποι και όχι σκυφτό με τη βοήθεια των χεριών του, όπως οι σημερινοί χιμπατζήδες. Παράλληλα, διέθετε ένα μεγάλο δάχτυλο στο πόδι, με το οποίο μπορούσε να πιαστεί από ένα δέντρο για να φάει καρπούς και να ξεφύγει από τα αρπακτικά, όπως κάνουν οι πίθηκοι, ενώ λόγω αυτής της δομής του πέλματός του δεν θα μπορούσε να τρέξει μεγάλες αποστάσεις και θα προτιμούσε ως σπίτι μάλλον τα κλαδιά των δέντρων.
Μέχρι τώρα, το αρχαιότερο σχεδόν πλήρες απολίθωμα μακρινού συγγενούς μας ήταν του Αυστραλοπίθηκου (Australopithecus afarensis), που αποκλήθηκε "Λούσι", το οποίο βρέθηκε το 1974 επίσης στην Αιθιοπία και παρείχε την πρώτη απόδειξη ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου περπάτησαν όρθιοι πριν καν αναπτύξουν μεγάλους εγκεφάλους. Επειδή όμως η "Λούσι" έμοιαζε περισσότερο με τους σύγχρονους ανθρώπους, δεν παρείχε μια πιο αποκαλυπτική εικόνα για το πώς ήσαν οι μακρινοί πρόγονοι του ανθρώπου, οι οποίοι βρίσκονταν κοντύτερα στον κοινό πρόγονο με τους πιθήκους, κάτι που κάνει πλέον η "Άρδι".
Η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε 11 επιστημονικές εργασίες στο περιοδικό "Science", οι οποίες συνοψίζουν μια επίπονη εργασία 17 ετών (τα πρώτα τμήματα της "Άρδι" ανακαλύφθηκαν το 1992) από 50 συνεργαζόμενους ερευνητές από δέκα χώρες του κόσμου. Επρόκειτο για μια από τις πιο φιλόδοξες και μακρόχρονες ανθρωπολογικές έρευνες που έχουν ποτέ διεξαχθεί παγκοσμίως, μέσα σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, σε σημείο που η έρευνα χαρακτηρίστηκε "το Σχέδιο Μανχάταν της Ανθρωπολογίας" (αναφορά στην κατασκευή της ατομικής βόμβας στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο).
"Τα νέα απολιθώματα φωτίζουν μια μαύρη τρύπα στην εξέλιξη πριν 4,5 εκατ. χρόνια. Δεν είναι χιμπατζής, δεν είναι άνθρωπος. Δείχνουν πώς ήμασταν κάποτε", δήλωσε ο παλαιοανθρωπολόγος Τιμ Γουάιτ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, ένας από τους υπεύθυνους για την ανακάλυψη και μελέτη της "Άρδι".
Η "Άρδι" δεν είναι το αρχαιότερο απολίθωμα πρώιμου ανθρωπίδη, αλλά είναι σίγουρα το πιο πλήρες, καθώς έχουν βρεθεί και αποκατασταθεί το μεγαλύτερο μέρος του κρανίου, το σαγόνι, η λεκάνη, τα πόδια και τα χέρια της. Ο αρχαιότερος γνωστός Αρδιπίθηκος έζησε πριν από περίπου 5,8 εκατ. χρόνια στην Αιθιοπία. Οι άλλοι αρχαιότεροι γνωστοί ανθρωπίδες είναι ο Orrorin tugenensis που ζούσε στην Κένυα πριν από 6 εκατ. χρόνια και ο Σαχελάνθρωπος του Τσαντ (Sahelanthropus tchadensis) που έζησε επίσης πριν από 6 εκατ. χρόνια.
Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι θα χρειαστούν και άλλα απολιθώματα για να βεβαιωθούν ότι η "Άρδι" ήταν ο άμεσος πρόγονος του ανθρώπου, αλλά σε κάθε περίπτωση δήλωσαν σίγουροι ότι ο άμεσος πρόγονός μας θα ήταν ένα στενά συγγενικά είδος, παρόμοιο σε εμφάνιση και εξελικτικές προσαρμογές.
Οι γυναίκες κοιμούνται περισσότερο και καλύτερα από τους άνδρες, αλλά δεν το παραδέχονται
Οι γυναίκες κάποιας ηλικίας πιστεύουν ότι κοιμούνται λιγότερη ώρα και χειρότερα από τους άνδρες τους, αλλά μια νέα ολλανδική επιστημονική μελέτη έρχεται να αποδείξει ότι τελικά ισχύει το αντίθετο. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες συστηματικά υποτιμούν την ποιότητα του ύπνου τους, θεωρώντας ότι είναι πιο σύντομος και πιο ανήσυχος σε σχέση με των ανδρών τους, όμως στην πραγματικότητα κοιμούνται καλύτερα, απλώς είτε δεν το ξέρουν είτε δεν θέλουν να το παραδεχτούν!
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Έρασμος στο Ρότερνταμ, υπό τον δρα Χένιγκ Τιμάγιερ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Sleep" (Ύπνος), σύμφωνα με το BBC. Μελέτησε τον ύπνο περίπου 1.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 59-79 ετών.
Σύμφωνα με τους ολλανδούς ερευνητές, οι γυναίκες ίσως χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους άνδρες, συνεπώς ο ίδιος χρόνος ύπνου, που είναι αρκετός για τους άνδρες, δεν επαρκεί στις γυναίκες. Οι γυναίκες δήλωσαν ότι κοιμούνται κατά μέσο όρο 13,2 λεπτά λιγότερα κάθε βράδυ σε σχέση με τους άνδρες και επίσης ότι χρειάζονται περίπου δέκα λεπτά περισσότερα για να τις πάρει ο ύπνος. Δήλωσαν ακόμα ότι θεωρούν κατά 4,2% χαμηλότερη την ποιότητα του ύπνου τους, κατά μέσο όρο, έναντι των ανδρών.
Όταν όμως ο ύπνος τους μετρήθηκε αντικειμενικά (με την χρήση μιας ειδικής συσκευής, που φοριόταν από τους εθελοντές στον καρπό τους επί μια εβδομάδα), διαπιστώθηκε ότι οι υποκειμενικές εκτιμήσεις των γυναικών ήσαν λανθασμένες και ότι τελικά κοιμούνταν 16 λεπτά παραπάνω από τους άνδρες τους, ενώ παράλληλα ο ύπνος τους βρέθηκε να είναι λιγότερο διακεκομμένος και μεγαλύτερης ποιότητας σε σχέση με τους άνδρες.
Από την άλλη, διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες υπερεκτιμούν την ώρα που κοιμούνται και την ποιότητα του ύπνου τους, ακόμα περισσότερο από ό,τι οι γυναίκες υποτιμούν το δικό τους ύπνο, με συνέπεια οι γυναίκες τελικά, συγκριτικά με τους άνδρες, να είναι πιο ακριβείς στη δική τους αξιολόγηση. Οι άνδρες νόμιζαν ότι κοιμούνται, κατά μέσο, επί 7,01 ώρες κάθε βράδυ, αλλά στην πραγματικότητα κοιμούνταν 6,4 ώρες. Οι γυναίκες νόμιζαν ότι κοιμούνται 6,79 ώρες, αλλά κοιμούνταν 6,65 ώρες.
Η χρήση υπνωτικών ήταν πιο συχνή στις γυναίκες (14,9%) από ό,τι στους άνδρες (6,1%) και όσες γυναίκες έπαιρναν τέτοια χάπια, ήταν πολύ πιθανότερο να νομίζουν ότι κοιμούνται λιγότερο. Αντίθετα, η χρήση του αλκοόλ πριν τον ύπνο ήταν συχνότερη στους άνδρες, αλλά τελικά φάνηκε να μικραίνει την χρονική διάρκεια του ύπνου τους.
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Έρασμος στο Ρότερνταμ, υπό τον δρα Χένιγκ Τιμάγιερ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Sleep" (Ύπνος), σύμφωνα με το BBC. Μελέτησε τον ύπνο περίπου 1.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 59-79 ετών.
Σύμφωνα με τους ολλανδούς ερευνητές, οι γυναίκες ίσως χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους άνδρες, συνεπώς ο ίδιος χρόνος ύπνου, που είναι αρκετός για τους άνδρες, δεν επαρκεί στις γυναίκες. Οι γυναίκες δήλωσαν ότι κοιμούνται κατά μέσο όρο 13,2 λεπτά λιγότερα κάθε βράδυ σε σχέση με τους άνδρες και επίσης ότι χρειάζονται περίπου δέκα λεπτά περισσότερα για να τις πάρει ο ύπνος. Δήλωσαν ακόμα ότι θεωρούν κατά 4,2% χαμηλότερη την ποιότητα του ύπνου τους, κατά μέσο όρο, έναντι των ανδρών.
Όταν όμως ο ύπνος τους μετρήθηκε αντικειμενικά (με την χρήση μιας ειδικής συσκευής, που φοριόταν από τους εθελοντές στον καρπό τους επί μια εβδομάδα), διαπιστώθηκε ότι οι υποκειμενικές εκτιμήσεις των γυναικών ήσαν λανθασμένες και ότι τελικά κοιμούνταν 16 λεπτά παραπάνω από τους άνδρες τους, ενώ παράλληλα ο ύπνος τους βρέθηκε να είναι λιγότερο διακεκομμένος και μεγαλύτερης ποιότητας σε σχέση με τους άνδρες.
Από την άλλη, διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες υπερεκτιμούν την ώρα που κοιμούνται και την ποιότητα του ύπνου τους, ακόμα περισσότερο από ό,τι οι γυναίκες υποτιμούν το δικό τους ύπνο, με συνέπεια οι γυναίκες τελικά, συγκριτικά με τους άνδρες, να είναι πιο ακριβείς στη δική τους αξιολόγηση. Οι άνδρες νόμιζαν ότι κοιμούνται, κατά μέσο, επί 7,01 ώρες κάθε βράδυ, αλλά στην πραγματικότητα κοιμούνταν 6,4 ώρες. Οι γυναίκες νόμιζαν ότι κοιμούνται 6,79 ώρες, αλλά κοιμούνταν 6,65 ώρες.
Η χρήση υπνωτικών ήταν πιο συχνή στις γυναίκες (14,9%) από ό,τι στους άνδρες (6,1%) και όσες γυναίκες έπαιρναν τέτοια χάπια, ήταν πολύ πιθανότερο να νομίζουν ότι κοιμούνται λιγότερο. Αντίθετα, η χρήση του αλκοόλ πριν τον ύπνο ήταν συχνότερη στους άνδρες, αλλά τελικά φάνηκε να μικραίνει την χρονική διάρκεια του ύπνου τους.
Sep 30, 2009
Ο αριθμός των γνωστών ειδών στη Γη αυξήθηκε στα 1,9 εκατ. - Το 10% απειλείται με εξαφάνιση
Ο πιο περιεκτικός κατάλογος με τα γνωστά ζώα και φυτά του πλανήτη μας αυξήθηκε κατά 114.000 είδη την τελευταία τριετία (αύξηση 6,3%), με αποτέλεσμα ο συνολικός αριθμός των ειδών στη Γη, που έχουν καταγράψει οι επιστήμονες, να φτάνει πλέον τα 1,9 εκατατομμύρια. Από αυτά, σχεδόν ένα στα δέκα (9,2%) απειλείται με εξαφάνιση, λόγω της καταστροφής των οικοσυστημάτων, της κλιματικής αλλαγής και άλλων πιέσεων, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική μελέτη.
Η έκθεση εκτιμά ότι στον πλανήτη μας υπάρχουν περίπου 11 εκατ. ζωντανά είδη (αν και οι επιστημονικές εκτιμήσεις διαφέρουν εντυπωσιακά, από 3 εκατ. έως 100 εκατ. είδη), συνεπώς έχει ανακαλυφθεί μόνο ένα μικρό μέρος της βιοποικιλότητας (γύρω στο 17%), καθώς πολλά ασπόνδυλα, μύκητες και άλλοι οργανισμοί δεν έχουν βρεθεί ακόμα. Όμως οι ερευνητές εκφράζουν το φόβο ότι αρκετά από τα ακόμα άγνωστα είδη θα εξαφανιστούν, λόγω των περιβαλλοντικών πιέσεων που δέχονται, πριν καν ανακαλυφθούν, σύμφωνα με τον "Γκάρντιαν" και τους "Τάιμς" του Λονδίνου.
Η Αυστραλία, που έχει έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς εξαφάνισης ειδών στον κόσμο, είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που τηρεί ένα πλήρες αρχείο των απειλούμενων ειδών. Η επιστημονική μελέτη, με τίτλο "Ο Αριθμός των Ζωντανών Ειδών στον Κόσμο", για λογαριασμό του αυστραλιανού υπουργείου Περιβάλλοντος, είναι η μοναδική ολοκληρωμένη λίστα ζώων και φυτών σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι η δεύτερα φορά που εκδίδεται ο κατάλογος, μετά την πρώτη έκδοσή του το 2006.
Πάνω το ένα πέμπτο (20%) όλων των γνωστών θηλαστικών θεωρούνται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως επίσης το 29% των αμφίβιων και το 12% των πουλιών, σύμφωνα με την μελέτη. Νέα είδη ανακαλύπτονται με ρυθμό περίπου 18.000 ετησίως, αλλά η έλλειψη κατάλληλων βιολόγων για να τα ταξινομήσουν, επιβραδύνει την όλη προσπάθεια. Μέχρι στιγμής, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των απειλούμενων ειδών ξεπερνά κατά πολύ τον αριθμό των νέων ανακαλύψεων.
Ο αυστραλιανός κατάλογος -που δημιουργείται με τη συνεργασία περίπου 50 επιστημόνων από όλο τον κόσμο- συμπληρώνει την "κόκκινη λίστα" της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης, που κάθε χρόνο περιλαμβάνει τα είδη που αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης.
Στο μέλλον, από τον αυστραλιανό κατάλογο, μπορεί να προκύψει ένας παγκόσμιος δείκτης βιοποικιλότητας, ο οποίος θα καταγράφει την πρόοδο της ανθρωπότητας όσον αφορά την προστασία των ζώων και φυτών (το αντίστοιχο για την φύση του χρηματιστηριακού δείκτη Ντάου Τζόουνς!).
Η έκθεση εκτιμά ότι στον πλανήτη μας υπάρχουν περίπου 11 εκατ. ζωντανά είδη (αν και οι επιστημονικές εκτιμήσεις διαφέρουν εντυπωσιακά, από 3 εκατ. έως 100 εκατ. είδη), συνεπώς έχει ανακαλυφθεί μόνο ένα μικρό μέρος της βιοποικιλότητας (γύρω στο 17%), καθώς πολλά ασπόνδυλα, μύκητες και άλλοι οργανισμοί δεν έχουν βρεθεί ακόμα. Όμως οι ερευνητές εκφράζουν το φόβο ότι αρκετά από τα ακόμα άγνωστα είδη θα εξαφανιστούν, λόγω των περιβαλλοντικών πιέσεων που δέχονται, πριν καν ανακαλυφθούν, σύμφωνα με τον "Γκάρντιαν" και τους "Τάιμς" του Λονδίνου.
Η Αυστραλία, που έχει έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς εξαφάνισης ειδών στον κόσμο, είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που τηρεί ένα πλήρες αρχείο των απειλούμενων ειδών. Η επιστημονική μελέτη, με τίτλο "Ο Αριθμός των Ζωντανών Ειδών στον Κόσμο", για λογαριασμό του αυστραλιανού υπουργείου Περιβάλλοντος, είναι η μοναδική ολοκληρωμένη λίστα ζώων και φυτών σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι η δεύτερα φορά που εκδίδεται ο κατάλογος, μετά την πρώτη έκδοσή του το 2006.
Πάνω το ένα πέμπτο (20%) όλων των γνωστών θηλαστικών θεωρούνται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως επίσης το 29% των αμφίβιων και το 12% των πουλιών, σύμφωνα με την μελέτη. Νέα είδη ανακαλύπτονται με ρυθμό περίπου 18.000 ετησίως, αλλά η έλλειψη κατάλληλων βιολόγων για να τα ταξινομήσουν, επιβραδύνει την όλη προσπάθεια. Μέχρι στιγμής, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των απειλούμενων ειδών ξεπερνά κατά πολύ τον αριθμό των νέων ανακαλύψεων.
Ο αυστραλιανός κατάλογος -που δημιουργείται με τη συνεργασία περίπου 50 επιστημόνων από όλο τον κόσμο- συμπληρώνει την "κόκκινη λίστα" της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης, που κάθε χρόνο περιλαμβάνει τα είδη που αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης.
Στο μέλλον, από τον αυστραλιανό κατάλογο, μπορεί να προκύψει ένας παγκόσμιος δείκτης βιοποικιλότητας, ο οποίος θα καταγράφει την πρόοδο της ανθρωπότητας όσον αφορά την προστασία των ζώων και φυτών (το αντίστοιχο για την φύση του χρηματιστηριακού δείκτη Ντάου Τζόουνς!).
Οι άνθρωποι συναισθάνονται και εμπιστεύονται περισσότερο τους ομοίους τους παρά τους "άλλους"
Οι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερη κατανόηση και συναισθηματική ταύτιση για κάποιον που πονά, σωματικά ή ψυχικά, όταν ανήκει στην ίδια κοινωνική ομάδα με τους ίδιους. Παράλληλα, εμπιστεύονται περισσότερο όσους τους μοιάζουν εξωτερικά, ενώ αποφεύγουν συστηματικά να εκτεθούν στις απόψεις των "άλλων", σύμφωνα με τρεις νέες επιστημονικές έρευνες, μια κινεζική, μια βρετανική και μια αμερικανική.
Η πρώτη κινεζική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστημών "Journal of Neuroscience", δείχνει ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που αντιλαμβάνονται τον πόνο των άλλων και αντιδρούν με συναισθηματική κατανόηση, ενεργοποιούνται περισσότερο όταν αυτός που υποφέρει, ανήκει στην ίδια φυλή με τον παρατηρητή. Η ανακάλυψη αυτή δείχνει ότι υπάρχουν υποσυνείδητες προκαταλήψεις ενάντια στους "άλλους", οι οποίες λειτουργούν στο πιο βασικό επίπεδο των εγκεφαλικών νευρώνων.
Η προκατάληψη αυτή (μερικές φορές ρατσιστική) υπέρ των ατόμων της ίδιας κοινωνικής ομάδας και ενάντια στους "ξένους" ήταν γνωστή ήδη από τη δεκαετία του ΄50, αλλά για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε τώρα με νευροαπεικονιστικές τεχνικές. "Τα πορίσματα της έρευνάς μας έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την κατανόηση της κοινωνικής συμπεριφοράς και των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων", δήλωσε ο ερευνητής Σιχούι Χαν, του πανεπιστημίου του Πεκίνου.
Το πείραμα εστιάστηκε στη διαφοροποίηση των ανθρώπων με βάση τη φυλή (Κινεζική έναντι Καυκάσιας), όμως οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ανάλογα θα ήταν τα συμπεράσματα αν επιλεγόταν μια διαφορετική κοινωνική ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, οι "εντός" της ομάδας αναμένεται να δείχνουν μεγαλύτερη ευαισθησία για τους "δικούς τους" σε σχέση με τους "εκτός" της δικής τους ομάδας.
Στο πείραμα, οι εθελοντές Κινέζοι παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ένα βίντεο στο οποίο μια βελόνα τρυπούσε εναλλάξ ένα κινεζικό ή ένα λευκό (καυκάσιο) πρόσωπο. Η ταυτόχρονη παρακολούθηση των εγκεφαλικών διεργασιών έδειξε ότι οι Κινέζοι έδειχναν να συμμερίζονται περισσότερο τον πόνο των ομοφύλων τους παρά των λευκών.
Μια άλλη βρετανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι τείνουν να εμπιστεύονται περισσότερο άτομα που τους μοιάζουν εξωτερικά. Με άλλα λόγια, αν κανείς επισκεφτεί μια επιχείρηση πώλησης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, είναι πιθανότερο να αγοράσει ένα αυτοκίνητο από δεύτερο χέρι, αν ο πωλητής μοιάζει με τον υποψήφιο αγοραστή. Όσο πιο διαφορετικός είναι ο άλλος, τόσο λιγότερη είναι η εμπιστοσύνη που υποσυνείδητα αναπτύσσουμε για αυτόν.
Η έρευνα, υπό την Λίζα ΝτεΜπρούιν του πανεπιστημίου του Αμπερντίν στη Σκωτία, εκτιμά ότι η τάση αυτή έχει εξελικτική βάση, καθώς από τα πανάρχαια χρόνια έχουμε την τάση να θεωρούμε συγγενείς όσους μας μοιάζουν, ανεξαρτήτως φύλου. Συναφής είναι και η τάση γυναικών και ανδρών να διαλέγουν συντρόφους που μοιάζουν με τους γονείς του αντίθετου φύλου.
Μια τρίτη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι αποφεύγουν να εκθέτουν τους εαυτούς τους σε καταστάσεις, ανθρώπους, ιδέες και πληροφορίες που αντιτίθενται σε αυτό που οι ίδιοι πιστεύουν και έχουν συνηθίσει. Αντίθετα, τείνουν να περιβάλλονται από ομοϊδεάτες τους και έτσι να ενισχύουν τις ήδη διαμορφωμένες αντιλήψεις τους.
Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες των πανεπιστημίων του Ιλινόις και της Φλόριντα, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ντολόρες Αλμπαρασίν, και δημοσιεύτηκε στο ψυχολογικό περιοδικό "Psychological Bulletin", δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι δύο φορές πιο πιθανό (67%) να επιλέγουν πληροφορίες που υποστηρίζουν την άποψή τους, σε σχέση με ιδέες και καταστάσεις που υποστηρίζουν μια αντίθετη αντίληψη (33%).
Ορισμένα άτομα, που έχουν πιο "κλειστές" προσωπικότητες, είναι ακόμα πιο δύσκολο να εκθέσουν τον εαυτό τους σε άλλες οπτικές γωνίες κι έτσι επιλέγουν πληροφορίες και ανθρώπους, που ταιριάζουν με τις αντιλήψεις τους, τρεις στις τέσσερις φορές (75%). Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνθρωποι αντιστέκονται ιδιαίτερα σε "ξένες" ιδέες, όταν αυτές σχετίζονται με πολιτικές, θρησκευτικές και ηθικές αντιλήψεις.
Επιπλέον, όπως διαπιστώθηκε, όσοι έχουν μικρότερη εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στις δικές τους πεποιθήσεις, είναι λιγότερο πιθανό να εκθέσουν τους εαυτούς τους στις αντιλήψεις των "άλλων", σε σχέση με όσους αισθάνονται σιγουριά για τις ιδέες τους.
Σύμφωνα με την Αλμπαρασίν, οι άνθρωποι εκείνοι, όπως οι πολιτικοί, που είναι υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν δημοσίως τις απόψεις τους, αναγκάζονται να εκτεθούν περισσότερο στους "άλλους", να μάθουν καλύτερα τις αντιλήψεις των τελευταίων και, σταδιακά, βλέπουν και τις δικές τους ιδέες να εξελίσσονται μέσα από την αλληλεπίδραση.
Η πρώτη κινεζική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστημών "Journal of Neuroscience", δείχνει ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που αντιλαμβάνονται τον πόνο των άλλων και αντιδρούν με συναισθηματική κατανόηση, ενεργοποιούνται περισσότερο όταν αυτός που υποφέρει, ανήκει στην ίδια φυλή με τον παρατηρητή. Η ανακάλυψη αυτή δείχνει ότι υπάρχουν υποσυνείδητες προκαταλήψεις ενάντια στους "άλλους", οι οποίες λειτουργούν στο πιο βασικό επίπεδο των εγκεφαλικών νευρώνων.
Η προκατάληψη αυτή (μερικές φορές ρατσιστική) υπέρ των ατόμων της ίδιας κοινωνικής ομάδας και ενάντια στους "ξένους" ήταν γνωστή ήδη από τη δεκαετία του ΄50, αλλά για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε τώρα με νευροαπεικονιστικές τεχνικές. "Τα πορίσματα της έρευνάς μας έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την κατανόηση της κοινωνικής συμπεριφοράς και των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων", δήλωσε ο ερευνητής Σιχούι Χαν, του πανεπιστημίου του Πεκίνου.
Το πείραμα εστιάστηκε στη διαφοροποίηση των ανθρώπων με βάση τη φυλή (Κινεζική έναντι Καυκάσιας), όμως οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ανάλογα θα ήταν τα συμπεράσματα αν επιλεγόταν μια διαφορετική κοινωνική ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, οι "εντός" της ομάδας αναμένεται να δείχνουν μεγαλύτερη ευαισθησία για τους "δικούς τους" σε σχέση με τους "εκτός" της δικής τους ομάδας.
Στο πείραμα, οι εθελοντές Κινέζοι παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ένα βίντεο στο οποίο μια βελόνα τρυπούσε εναλλάξ ένα κινεζικό ή ένα λευκό (καυκάσιο) πρόσωπο. Η ταυτόχρονη παρακολούθηση των εγκεφαλικών διεργασιών έδειξε ότι οι Κινέζοι έδειχναν να συμμερίζονται περισσότερο τον πόνο των ομοφύλων τους παρά των λευκών.
Μια άλλη βρετανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι τείνουν να εμπιστεύονται περισσότερο άτομα που τους μοιάζουν εξωτερικά. Με άλλα λόγια, αν κανείς επισκεφτεί μια επιχείρηση πώλησης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, είναι πιθανότερο να αγοράσει ένα αυτοκίνητο από δεύτερο χέρι, αν ο πωλητής μοιάζει με τον υποψήφιο αγοραστή. Όσο πιο διαφορετικός είναι ο άλλος, τόσο λιγότερη είναι η εμπιστοσύνη που υποσυνείδητα αναπτύσσουμε για αυτόν.
Η έρευνα, υπό την Λίζα ΝτεΜπρούιν του πανεπιστημίου του Αμπερντίν στη Σκωτία, εκτιμά ότι η τάση αυτή έχει εξελικτική βάση, καθώς από τα πανάρχαια χρόνια έχουμε την τάση να θεωρούμε συγγενείς όσους μας μοιάζουν, ανεξαρτήτως φύλου. Συναφής είναι και η τάση γυναικών και ανδρών να διαλέγουν συντρόφους που μοιάζουν με τους γονείς του αντίθετου φύλου.
Μια τρίτη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι αποφεύγουν να εκθέτουν τους εαυτούς τους σε καταστάσεις, ανθρώπους, ιδέες και πληροφορίες που αντιτίθενται σε αυτό που οι ίδιοι πιστεύουν και έχουν συνηθίσει. Αντίθετα, τείνουν να περιβάλλονται από ομοϊδεάτες τους και έτσι να ενισχύουν τις ήδη διαμορφωμένες αντιλήψεις τους.
Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες των πανεπιστημίων του Ιλινόις και της Φλόριντα, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ντολόρες Αλμπαρασίν, και δημοσιεύτηκε στο ψυχολογικό περιοδικό "Psychological Bulletin", δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι δύο φορές πιο πιθανό (67%) να επιλέγουν πληροφορίες που υποστηρίζουν την άποψή τους, σε σχέση με ιδέες και καταστάσεις που υποστηρίζουν μια αντίθετη αντίληψη (33%).
Ορισμένα άτομα, που έχουν πιο "κλειστές" προσωπικότητες, είναι ακόμα πιο δύσκολο να εκθέσουν τον εαυτό τους σε άλλες οπτικές γωνίες κι έτσι επιλέγουν πληροφορίες και ανθρώπους, που ταιριάζουν με τις αντιλήψεις τους, τρεις στις τέσσερις φορές (75%). Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνθρωποι αντιστέκονται ιδιαίτερα σε "ξένες" ιδέες, όταν αυτές σχετίζονται με πολιτικές, θρησκευτικές και ηθικές αντιλήψεις.
Επιπλέον, όπως διαπιστώθηκε, όσοι έχουν μικρότερη εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στις δικές τους πεποιθήσεις, είναι λιγότερο πιθανό να εκθέσουν τους εαυτούς τους στις αντιλήψεις των "άλλων", σε σχέση με όσους αισθάνονται σιγουριά για τις ιδέες τους.
Σύμφωνα με την Αλμπαρασίν, οι άνθρωποι εκείνοι, όπως οι πολιτικοί, που είναι υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν δημοσίως τις απόψεις τους, αναγκάζονται να εκτεθούν περισσότερο στους "άλλους", να μάθουν καλύτερα τις αντιλήψεις των τελευταίων και, σταδιακά, βλέπουν και τις δικές τους ιδέες να εξελίσσονται μέσα από την αλληλεπίδραση.
Sep 29, 2009
Ιορδανία: Τρεις άνδρες έκαψαν το σώμα της διαζευγμένης αδερφής τους εξαιτίας της "κακής φήμης" της
Τρεις Ιορδανοί κατηγορούνται στο Αμάν για τον εκ προμελέτης φόνο της διαζευγμένης αδερφής τους, την οποία πρώτα μαχαίρωσαν και στη συνέχεια έκαψαν το σώμα της και έβαλαν φωτιά στο σπίτι της, επειδή είχε, όπως είπαν, "κακή φήμη", ανκοίνωσε σήμερα η αστυνομία.
"Οι τρεις αδερφοί, ηλικίας κάτω των 30 ετών, σκότωσαν τη 40χρονη αδερφή τους εξαιτίας της υποτιθέμενης κακής φήμης της την Κυριακή" στο ’μου Αλάντα, στο νοτιοανατολικό Αμάν, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας.
"Ενας από τους αδερφούς ομολόγησε την πράξη τους και είπε στην αστυνομία ότι η αδερφή τους, μητέρα πέντε παιδιών, είχε εραστή και ότι είχε βρει φωτογραφίες της με αυτόν τον άνδρα", συνέχισε ο εκπρόσωπος Τύπου.
Εξήγησε ότι οι τρεις άνδρες "έκαψαν το σώμα του θύματος και έβαλαν φωτιά στο σπίτι της για να καλύψουν τα ίχνη τους".
Συνελήφθησαν στο νοσοκομείο, όπου πήγαν εξαιτίας των εγκαυμάτων που είχαν υποστεί, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Η δολοφονία τιμωρείται με την ποινή του θανάτου στην Ιορδανία, αλλά σε τέτοιου είδους εγκλήματα τιμής τα δικαστήρια συχνά δείχνουν επιείκεια.
"Οι τρεις αδερφοί, ηλικίας κάτω των 30 ετών, σκότωσαν τη 40χρονη αδερφή τους εξαιτίας της υποτιθέμενης κακής φήμης της την Κυριακή" στο ’μου Αλάντα, στο νοτιοανατολικό Αμάν, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας.
"Ενας από τους αδερφούς ομολόγησε την πράξη τους και είπε στην αστυνομία ότι η αδερφή τους, μητέρα πέντε παιδιών, είχε εραστή και ότι είχε βρει φωτογραφίες της με αυτόν τον άνδρα", συνέχισε ο εκπρόσωπος Τύπου.
Εξήγησε ότι οι τρεις άνδρες "έκαψαν το σώμα του θύματος και έβαλαν φωτιά στο σπίτι της για να καλύψουν τα ίχνη τους".
Συνελήφθησαν στο νοσοκομείο, όπου πήγαν εξαιτίας των εγκαυμάτων που είχαν υποστεί, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Η δολοφονία τιμωρείται με την ποινή του θανάτου στην Ιορδανία, αλλά σε τέτοιου είδους εγκλήματα τιμής τα δικαστήρια συχνά δείχνουν επιείκεια.
Sep 28, 2009
Κρίσιμη η ηλικία του πρώτου ποτού για μελλοντικό πιθανό αλκοολισμό και παραβατικές συμπεριφορές
Σε όσο μικρότερη ηλικία ένα παιδί πρωτογευτεί το αλκοόλ, τόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει τα γονίδιά του, τα οποία συνδέονται με τον αλκοολισμό, ενώ η κατανάλωση αλκοόλ στην εφηβεία αυξάνει τον κίνδυνο για υιοθέτηση παραβατικών συμπεριφορών μετά την ενηλικίωσή του νέου, σύμφωνα με δύο νέες αμερικανικές επιστημονικές έρευνες.
Όσο νωρίτερα ένα παιδί ή έφηβος πιει το πρώτο…ποτηράκι του, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος για την μελλοντική εξάρτησή του από το αλκοόλ και τόσο πιο σημαντικός γίνεται ο ρόλος που μπορεί να παίξουν οι γενετικοί παράγοντες στον αλκοολισμό, σύμφωνα με την πρώτη έρευνα.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο εξειδικευμένο περιοδικό για τον αλκοολισμό “Alcoholism: Clinical and Experimental Research”, έγινε από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σεν Λιούις, υπό την Αρπάνα Αγκραγουάλ. Οι επιστήμονες ανέλυσαν σχεδόν 6.500 ενήλικες διδύμους από την Αυστραλία και διαπίστωσαν ότι όταν οι άνθρωποι άρχιζαν να πίνουν σε πολύ νεαρή ηλικία, οι γενετικοί παράγοντες συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση του κινδύνου αλκοολισμού, μέχρι και σε ποσοστό 90% για τους πιο μικρούς σε ηλικία.
Για όσους άρχισαν να πίνουν σε μεγαλύτερη ηλικία, τα γονίδια συνέβαλαν λιγότερο στην εξάρτηση από το αλκοόλ και αντίθετα αυξημένη ήταν η επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν 24 έως 36 ετών και ορισμένοι είχαν δοκιμάσει αλκοόλ για πρώτη φορά σε ηλικία πέντε ή έξι ετών.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, όσοι άρχισαν να πίνουν αλκοόλ σε ηλικία κάτω των 15 ετών, έχουν αυξημένο γενετικό κίνδυνο εξάρτησης από το αλκοόλ. Όσοι άρχισαν να πίνουν μετά τα 16 τους, κινδυνεύουν περισσότερο να γίνουν αλκοολικοί εξαιτίας των συνθηκών της ζωής τους και όχι εξαιτίας των γονιδίων τους.
Οι ερευνητές συστήνουν στους νέους να καθυστερούν όσο μπορούν να ξεκινούν το ποτό, όμως επισημαίνουν ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που ξεκινούν να πίνουν από μικροί, χωρίς να έχουν πρόβλημα αλκοολισμού αργότερα, ενώ αντίθετα υπάρχουν άνθρωποι που αργούν να ξεκινήσουν το ποτό, αλλά αναπτύσσουν σοβαρή εξάρτηση από αυτό. Γι’ αυτό το λόγο, οι επιστήμονες εργάζονται ήδη προκειμένου να καταλάβουν τους μηχανισμούς του αλκοολισμού. Πάντως, για καλό και για κακό, ενθαρρύνουν την όσο το δυνατό πιο καθυστερημένη έναρξη στην κατανάλωση του αλκοόλ.
Σε μια άλλη νέα αμερικανική έρευνα, υπό τη νευροεπιστήμονα και καθηγήτρια ψυχολογίας, Ιλέν Μπερνστάιν ,του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιατλ, διαπιστώθηκε ότι η κατανάλωση αλκοόλ στην εφηβεία συμβάλλει στην κατοπινή ριψοκίνδυνη συμπεριφορά των νέων και στην υιοθέτηση παραβατικών συμπεριφορών, όπως η χρήση ναρκωτικών, όταν πλέον ενηλικιωθούν. Η μελέτη βασίστηκε σε πειράματα με αρουραίους, αλλά ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους.
Σε κάθε περίπτωση, η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, επιβεβαιώνει ότι η πρόωρη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει αλλαγές διαρκείας στην μετέπειτα συμπεριφορά. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο γιατί αυτό συμβαίνει, σύμφωνα με τη Μπερνστάιν, μια πιθανή εξήγηση είναι ότι εγκεφαλικές περιοχές, όπως ο προμετωπιαίος φλοιός που παίζει σημαντικό ρόλο στην λήψη αποφάσεων και ακόμα ωριμάζει κατά την εφηβεία, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις συνέπειες της πρώιμης κατανάλωσης αλκοόλ. «Για κάποιο λόγο, το αλκοόλ είναι πολύ τοξικό για το αναπτυσσόμενο νευρικό σύστημα», σύμφωνα με τη Μπερνστάιν.
Όσο νωρίτερα ένα παιδί ή έφηβος πιει το πρώτο…ποτηράκι του, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος για την μελλοντική εξάρτησή του από το αλκοόλ και τόσο πιο σημαντικός γίνεται ο ρόλος που μπορεί να παίξουν οι γενετικοί παράγοντες στον αλκοολισμό, σύμφωνα με την πρώτη έρευνα.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο εξειδικευμένο περιοδικό για τον αλκοολισμό “Alcoholism: Clinical and Experimental Research”, έγινε από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σεν Λιούις, υπό την Αρπάνα Αγκραγουάλ. Οι επιστήμονες ανέλυσαν σχεδόν 6.500 ενήλικες διδύμους από την Αυστραλία και διαπίστωσαν ότι όταν οι άνθρωποι άρχιζαν να πίνουν σε πολύ νεαρή ηλικία, οι γενετικοί παράγοντες συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση του κινδύνου αλκοολισμού, μέχρι και σε ποσοστό 90% για τους πιο μικρούς σε ηλικία.
Για όσους άρχισαν να πίνουν σε μεγαλύτερη ηλικία, τα γονίδια συνέβαλαν λιγότερο στην εξάρτηση από το αλκοόλ και αντίθετα αυξημένη ήταν η επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν 24 έως 36 ετών και ορισμένοι είχαν δοκιμάσει αλκοόλ για πρώτη φορά σε ηλικία πέντε ή έξι ετών.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, όσοι άρχισαν να πίνουν αλκοόλ σε ηλικία κάτω των 15 ετών, έχουν αυξημένο γενετικό κίνδυνο εξάρτησης από το αλκοόλ. Όσοι άρχισαν να πίνουν μετά τα 16 τους, κινδυνεύουν περισσότερο να γίνουν αλκοολικοί εξαιτίας των συνθηκών της ζωής τους και όχι εξαιτίας των γονιδίων τους.
Οι ερευνητές συστήνουν στους νέους να καθυστερούν όσο μπορούν να ξεκινούν το ποτό, όμως επισημαίνουν ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που ξεκινούν να πίνουν από μικροί, χωρίς να έχουν πρόβλημα αλκοολισμού αργότερα, ενώ αντίθετα υπάρχουν άνθρωποι που αργούν να ξεκινήσουν το ποτό, αλλά αναπτύσσουν σοβαρή εξάρτηση από αυτό. Γι’ αυτό το λόγο, οι επιστήμονες εργάζονται ήδη προκειμένου να καταλάβουν τους μηχανισμούς του αλκοολισμού. Πάντως, για καλό και για κακό, ενθαρρύνουν την όσο το δυνατό πιο καθυστερημένη έναρξη στην κατανάλωση του αλκοόλ.
Σε μια άλλη νέα αμερικανική έρευνα, υπό τη νευροεπιστήμονα και καθηγήτρια ψυχολογίας, Ιλέν Μπερνστάιν ,του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιατλ, διαπιστώθηκε ότι η κατανάλωση αλκοόλ στην εφηβεία συμβάλλει στην κατοπινή ριψοκίνδυνη συμπεριφορά των νέων και στην υιοθέτηση παραβατικών συμπεριφορών, όπως η χρήση ναρκωτικών, όταν πλέον ενηλικιωθούν. Η μελέτη βασίστηκε σε πειράματα με αρουραίους, αλλά ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους.
Σε κάθε περίπτωση, η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, επιβεβαιώνει ότι η πρόωρη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει αλλαγές διαρκείας στην μετέπειτα συμπεριφορά. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο γιατί αυτό συμβαίνει, σύμφωνα με τη Μπερνστάιν, μια πιθανή εξήγηση είναι ότι εγκεφαλικές περιοχές, όπως ο προμετωπιαίος φλοιός που παίζει σημαντικό ρόλο στην λήψη αποφάσεων και ακόμα ωριμάζει κατά την εφηβεία, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις συνέπειες της πρώιμης κατανάλωσης αλκοόλ. «Για κάποιο λόγο, το αλκοόλ είναι πολύ τοξικό για το αναπτυσσόμενο νευρικό σύστημα», σύμφωνα με τη Μπερνστάιν.
Sep 24, 2009
Η φωτιά και το μαγείρεμα μάς έκαναν εξελιγμένους ανθρώπους
Είμαστε ό,τι τρώμε! Η εφεύρεση του μαγειρέματος είναι αυτή που οδήγησε στην εξέλιξη της ανθρωπότητας, πολύ περισσότερο από τη γεωργία, την κατανάλωση κρέατος ή την χρησιμοποίηση των εργαλείων. Αυτό τουλάχιστον, για πρώτη φορά στον κόσμο, ισχυρίζεται ένα νέο ριζοσπαστικό βιβλίο, του βρετανού Ρίτσαρντ Ράνγκαμ, καθηγητή βιολογικής ανθρωπολογίας του αμερικανικού πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που υποστηρίζει ότι ήταν η ικανότητα ανάμματος της φωτιάς και στη συνέχεια μαγειρέματος του φαγητού που επέτρεψε στον εγκέφαλο των ανθρώπων να αναπτυχθεί ραγδαία, οδηγώντας στην εμφάνιση του Homo Erectus, του προγόνου του ανθρώπου, πριν περίπου 1,8 - 1,9 εκατ. χρόνια.
Το βιβλίο "Φωτιά: Πώς το μαγείρεμα μάς έκανε ανθρώπους" παρουσιάζει στοιχεία και εκτιμήσεις ότι η ανάπτυξη του μαγειρέματος αποτέλεσε το υπόβαθρο για πολλές άλλες αλλαγές που οδήγησαν τους ανθρώπους να ξεχωρίσουν τόσο πολύ από τα άλλα είδη. Χρησιμοποιώντας μια πληθώρα ερευνών, ο συγγραφέας δείχνει ότι το μαγείρεμα έκανε την διατροφή των ανθρώπων ταχύτερη και ευκολότερη, προσφέροντας παράλληλα περισσότερες θερμίδες. Η εξέλιξη αυτή ήταν ζωτική για την αύξηση του μεγέθους του εγκεφάλου, ο οποίος καταναλώνει το ένα τέταρτο της συνολικής ανθρώπινης ενέργειας και ο οποίος ευνοήθηκε καθοριστικά από την αύξηση της ενεργειακής εισροής των αυξημένων θερμίδων λόγω του μαγειρέματος. Απελευθερώνοντας τους ανθρώπους από την ανάγκη να περνάνε τη μισή μέρα τους για να μασάνε την σκληρή ακατέργαστη τροφή - όπως κάνουν ακόμα οι πίθηκοι, οι στενότεροι συγγενείς του ανθρώπου- το μαγείρεμα επέτρεψε σε άνδρες και γυναίκες να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να τον αφιερώσουν σε πιο παραγωγικές δραστηριότητες, εξέλιξη που τελικά οδήγησε στην εμφάνιση των εργαλείων, της γεωργίας και των οργανωμένων οικισμών με την πολύπλευρη κοινωνική -και τελικά ατομική- ζωή.
Πριν από 1,8 εκατ. χρόνια
Επειδή τα φυσικά απομεινάρια της φωτιάς τείνουν να αποσυντίθενται γρήγορα, τα αρχαιολογικά και παλαιοανθρωπολογικά ευρήματα για ύπαρξη φωτιάς και μαγειρέματος έχουν ηλικία μόνο 800.000 ετών περίπου και βρέθηκαν στο Ισραήλ, στις όχθες μιας αρχαίας λίμνης στην κοιλάδα του ποταμού Ιορδάνη, 600.000 χρόνια περίπου πριν εμφανιστεί ο Homo Sapiens.
Όμως, κατά τον Ράγκαμ, υπάρχουν σαφείς βιολογικές ενδείξεις ότι πριν 1,8 -1,9 εκατ. χρόνια, στην αφρικανική σαβάνα, ο Homo Erectus ανέπτυξε μεγαλύτερο εγκέφαλο και σώμα, με παράλληλη σμίκρυνση των σαγονιών, των δοντιών και των εντέρων του, ακριβώς επειδή μπόρεσε να στραφεί, χάρη στο μαγείρεμα, σε μια πιο ήπια και ενεργειακά πλουσιότερη διατροφή.
Ο Ράγκαμ θεωρεί ότι είναι λαθεμένη η εναλλακτική θεωρία πως ήταν η κατανάλωση κρέατος που επέτρεψε στον πρόγονο του ανθρώπου, πριν 1,8 εκατ. χρόνια, να εξελιχθεί σε άνθρωπο. Υποστηρίζει ότι η κατανάλωση κρέατος απλώς επέτρεψε στον Αυστραλοπίθηκο να εξελιχτεί σε Homo Habilis, ένα μικροσκοπικό είδος με μέγεθος περίπου χιμπατζή, αλλά με μεγαλύτερο εγκέφαλο, περίπου μισό εκατομμύριο χρόνια νωρίτερα.
Το βιβλίο υποστηρίζει ότι το μαγείρεμα είχε καθοριστική επίδραση στη δημιουργία ανθρώπινων οικογενειών και σχέσεων, στο στήσιμο νοικοκυριών, στο ζευγάρωμα των ανθρώπων και πιθανότατα στην κατανομή και τη διαμόρφωση των παραδοσιακών ρόλων του άνδρα και της γυναίκας. Το ζεστό φαί και όχι το σεξ ήταν η πρωταρχική βάση για τις πρώτες σχέσεις και τους πρώτους γάμους των αρχαίων προγόνων μας, σύμφωνα με τον επιστήμονα. Η αναπαραγωγή και τα μωρά έρχονταν μετά το φαγητό!
Σύμφωνα με τον Ράγκαμ, το μαγείρεμα επέτρεψε μια νέα κατανομή της εργασίας ανάμεσα στα δύο φύλα: Οι άνδρες βρήκαν κάποιαν να τους μαγειρεύει (!) και είχαν έτσι ελεύθερο χρόνο για να κοινωνικοποιηθούν και να ενισχύσουν σταδιακά το κοινωνικό στάτους τους. Από την άλλη, οι γυναίκες επωφελήθηκαν από την προστασία των ανδρών, που φύλαγαν το φαγητό από τους κλέφτες, αλλά δέθηκαν με την…κουζίνα, κάτι που συνεχίζεται μέχρι την εποχή μας σχεδόν σε όλους τους ανθρώπινους πολιτισμούς.
Μέχρι σήμερα, ο Homo Sapiens (ο σύγχρονος άνθρωπος) παραμένει το μόνο είδος στη Γη, στο οποίο η κλοπή φαγητού δεν είναι συνηθισμένη, ακόμα κι όταν είναι εύκολη. Επίσης σήμερα δεν υπάρχει ούτε μια κοινωνία στη Γη που δεν μαγειρεύει το φαγητό της και κανείς λαός - ούτε ο πιο πρωτόγονος- δεν αρκείται σε ωμή και ακατέργαστη τροφή που απλώς να συλλέγει από το περιβάλλον του, καθώς το μαγείρεμα, όπως διαπίστωσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, κάνει τα φυτά και το κρέας πιο πλούσιο σε ενέργεια και θερμίδες.
Ο σπινθήρας της εξέλιξης
Σε ένα άλλο νέο σχετικό βιβλίο, με τίτλο "Φωτιά: Ο σπινθήρας που πυροδότησε την ανθρώπινη εξέλιξη", ο αμερικανός ανθρωπολόγος Φράνσις Μπάρτον επισημαίνει ότι η ανακάλυψη της φωτιάς αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός σε όλους τους πολιτισμούς, που είναι αποτυπωμένο σε μύθους ανάλογους με αυτόν του Προμηθέα. Κανένα άλλο ζώο δεν ελέγχει τη φωτιά. Τα περισσότερα την φοβούνται, γεγονός που κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει.
Ο Μπάρτον τονίζει ότι ο έλεγχος της φωτιάς ήταν ο παράγων που οδήγησε στην εξέλιξη των σύγχρονων ανθρώπων, από τη στιγμή που οι πιθηκοειδείς πρόγονοί μας ξεπέρασαν τον ενστικτώδη φόβο τους για τη φωτιά. Όσο εξοικειώνονταν με την φωτιά, μάθαιναν να την συντηρούν, να την μεταφέρουν, να την αυξάνουν κλπ. Μπορούσαν έτσι να φοβίσουν τα αρπακτικά ζώα, να ζεσταίνονται, να διώχνουν τα σκοτάδια και τελικά να μαγειρεύουν.
Η εξοικείωση με τη φωτιά, μεταξύ άλλων, κατά τον Μπάρτον, άλλαξε τους ορμονικούς κύκλους του ανθρώπου που σχετίζονται με την εναλλαγή του φωτός με το σκοτάδι, πράγμα που επέδρασε σταδιακά στο ρυθμό ανάπτυξης των ανθρώπων, καθώς επίσης στη ρύθμιση και την ενεργοποίηση των γονιδίων του.
Το βιβλίο "Φωτιά: Πώς το μαγείρεμα μάς έκανε ανθρώπους" παρουσιάζει στοιχεία και εκτιμήσεις ότι η ανάπτυξη του μαγειρέματος αποτέλεσε το υπόβαθρο για πολλές άλλες αλλαγές που οδήγησαν τους ανθρώπους να ξεχωρίσουν τόσο πολύ από τα άλλα είδη. Χρησιμοποιώντας μια πληθώρα ερευνών, ο συγγραφέας δείχνει ότι το μαγείρεμα έκανε την διατροφή των ανθρώπων ταχύτερη και ευκολότερη, προσφέροντας παράλληλα περισσότερες θερμίδες. Η εξέλιξη αυτή ήταν ζωτική για την αύξηση του μεγέθους του εγκεφάλου, ο οποίος καταναλώνει το ένα τέταρτο της συνολικής ανθρώπινης ενέργειας και ο οποίος ευνοήθηκε καθοριστικά από την αύξηση της ενεργειακής εισροής των αυξημένων θερμίδων λόγω του μαγειρέματος. Απελευθερώνοντας τους ανθρώπους από την ανάγκη να περνάνε τη μισή μέρα τους για να μασάνε την σκληρή ακατέργαστη τροφή - όπως κάνουν ακόμα οι πίθηκοι, οι στενότεροι συγγενείς του ανθρώπου- το μαγείρεμα επέτρεψε σε άνδρες και γυναίκες να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να τον αφιερώσουν σε πιο παραγωγικές δραστηριότητες, εξέλιξη που τελικά οδήγησε στην εμφάνιση των εργαλείων, της γεωργίας και των οργανωμένων οικισμών με την πολύπλευρη κοινωνική -και τελικά ατομική- ζωή.
Πριν από 1,8 εκατ. χρόνια
Επειδή τα φυσικά απομεινάρια της φωτιάς τείνουν να αποσυντίθενται γρήγορα, τα αρχαιολογικά και παλαιοανθρωπολογικά ευρήματα για ύπαρξη φωτιάς και μαγειρέματος έχουν ηλικία μόνο 800.000 ετών περίπου και βρέθηκαν στο Ισραήλ, στις όχθες μιας αρχαίας λίμνης στην κοιλάδα του ποταμού Ιορδάνη, 600.000 χρόνια περίπου πριν εμφανιστεί ο Homo Sapiens.
Όμως, κατά τον Ράγκαμ, υπάρχουν σαφείς βιολογικές ενδείξεις ότι πριν 1,8 -1,9 εκατ. χρόνια, στην αφρικανική σαβάνα, ο Homo Erectus ανέπτυξε μεγαλύτερο εγκέφαλο και σώμα, με παράλληλη σμίκρυνση των σαγονιών, των δοντιών και των εντέρων του, ακριβώς επειδή μπόρεσε να στραφεί, χάρη στο μαγείρεμα, σε μια πιο ήπια και ενεργειακά πλουσιότερη διατροφή.
Ο Ράγκαμ θεωρεί ότι είναι λαθεμένη η εναλλακτική θεωρία πως ήταν η κατανάλωση κρέατος που επέτρεψε στον πρόγονο του ανθρώπου, πριν 1,8 εκατ. χρόνια, να εξελιχθεί σε άνθρωπο. Υποστηρίζει ότι η κατανάλωση κρέατος απλώς επέτρεψε στον Αυστραλοπίθηκο να εξελιχτεί σε Homo Habilis, ένα μικροσκοπικό είδος με μέγεθος περίπου χιμπατζή, αλλά με μεγαλύτερο εγκέφαλο, περίπου μισό εκατομμύριο χρόνια νωρίτερα.
Το βιβλίο υποστηρίζει ότι το μαγείρεμα είχε καθοριστική επίδραση στη δημιουργία ανθρώπινων οικογενειών και σχέσεων, στο στήσιμο νοικοκυριών, στο ζευγάρωμα των ανθρώπων και πιθανότατα στην κατανομή και τη διαμόρφωση των παραδοσιακών ρόλων του άνδρα και της γυναίκας. Το ζεστό φαί και όχι το σεξ ήταν η πρωταρχική βάση για τις πρώτες σχέσεις και τους πρώτους γάμους των αρχαίων προγόνων μας, σύμφωνα με τον επιστήμονα. Η αναπαραγωγή και τα μωρά έρχονταν μετά το φαγητό!
Σύμφωνα με τον Ράγκαμ, το μαγείρεμα επέτρεψε μια νέα κατανομή της εργασίας ανάμεσα στα δύο φύλα: Οι άνδρες βρήκαν κάποιαν να τους μαγειρεύει (!) και είχαν έτσι ελεύθερο χρόνο για να κοινωνικοποιηθούν και να ενισχύσουν σταδιακά το κοινωνικό στάτους τους. Από την άλλη, οι γυναίκες επωφελήθηκαν από την προστασία των ανδρών, που φύλαγαν το φαγητό από τους κλέφτες, αλλά δέθηκαν με την…κουζίνα, κάτι που συνεχίζεται μέχρι την εποχή μας σχεδόν σε όλους τους ανθρώπινους πολιτισμούς.
Μέχρι σήμερα, ο Homo Sapiens (ο σύγχρονος άνθρωπος) παραμένει το μόνο είδος στη Γη, στο οποίο η κλοπή φαγητού δεν είναι συνηθισμένη, ακόμα κι όταν είναι εύκολη. Επίσης σήμερα δεν υπάρχει ούτε μια κοινωνία στη Γη που δεν μαγειρεύει το φαγητό της και κανείς λαός - ούτε ο πιο πρωτόγονος- δεν αρκείται σε ωμή και ακατέργαστη τροφή που απλώς να συλλέγει από το περιβάλλον του, καθώς το μαγείρεμα, όπως διαπίστωσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, κάνει τα φυτά και το κρέας πιο πλούσιο σε ενέργεια και θερμίδες.
Ο σπινθήρας της εξέλιξης
Σε ένα άλλο νέο σχετικό βιβλίο, με τίτλο "Φωτιά: Ο σπινθήρας που πυροδότησε την ανθρώπινη εξέλιξη", ο αμερικανός ανθρωπολόγος Φράνσις Μπάρτον επισημαίνει ότι η ανακάλυψη της φωτιάς αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός σε όλους τους πολιτισμούς, που είναι αποτυπωμένο σε μύθους ανάλογους με αυτόν του Προμηθέα. Κανένα άλλο ζώο δεν ελέγχει τη φωτιά. Τα περισσότερα την φοβούνται, γεγονός που κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει.
Ο Μπάρτον τονίζει ότι ο έλεγχος της φωτιάς ήταν ο παράγων που οδήγησε στην εξέλιξη των σύγχρονων ανθρώπων, από τη στιγμή που οι πιθηκοειδείς πρόγονοί μας ξεπέρασαν τον ενστικτώδη φόβο τους για τη φωτιά. Όσο εξοικειώνονταν με την φωτιά, μάθαιναν να την συντηρούν, να την μεταφέρουν, να την αυξάνουν κλπ. Μπορούσαν έτσι να φοβίσουν τα αρπακτικά ζώα, να ζεσταίνονται, να διώχνουν τα σκοτάδια και τελικά να μαγειρεύουν.
Η εξοικείωση με τη φωτιά, μεταξύ άλλων, κατά τον Μπάρτον, άλλαξε τους ορμονικούς κύκλους του ανθρώπου που σχετίζονται με την εναλλαγή του φωτός με το σκοτάδι, πράγμα που επέδρασε σταδιακά στο ρυθμό ανάπτυξης των ανθρώπων, καθώς επίσης στη ρύθμιση και την ενεργοποίηση των γονιδίων του.
Το ξύλο ΔΕΝ βγήκε από τον παράδεισο...
Εδώ και δεκαετίες η πειθάρχηση των παιδιών (και) με φυσικό-σωματικό τρόπο (βλ. ξύλο) έχει αποτελέσει θέμα έντονης διαμάχης. Δύο νέες αμερικανικές επιστημονικές μελέτες έρχονται να ρίξουν το βάρος τους υπέρ της άποψης ότι το ξύλο, όσο και αν βραχυπρόθεσμα μπορεί να φέρει αποτελέσματα, μακροπρόθεσμα κάνει κακό. Και οι δύο μελέτες συμπεραίνουν ότι οι γονείς πρέπει να καταφεύγουν σε εναλλακτικούς τρόπους πειθαρχίας, επειδή μια σειρά από προβλήματα συμπεριφοράς που παρουσιάζονται στους νέους κατά την εφηβεία, σχετίζονται ακριβώς με το ξύλο που έφαγαν όταν ήσαν παιδιά.
Οι δύο έρευνες, που δημοσιεύτηκαν στο τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου του περιοδικού "Child Development" (Ανάπτυξη Παιδιού), παρακολούθησαν τη ζωή εκατοντάδων παιδιών από την ηλικία των πέντε έως των 16 ετών. Διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο ξύλο δίνουν οι γονείς στα παιδιά και σε όσο μεγαλύτερη ηλικία συνεχίζεται το ξύλο, τόσο πιθανότερο είναι οι νέοι στην εφηβεία τους να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς. Όταν οι γονείς σταματούν έγκαιρα τις ξυλιές, οι νέοι έχουν λιγότερα ψυχολογικά προβλήματα αργότερα ως έφηβοι.
Όπως δήλωσε η καθηγήτρια του αμερικανικού πανεπιστημίου Ντιουκ, Τζένιφερ Λάνσφορντ, επικεφαλής της μιας μελέτης, "με δεδομένα αυτά τα πορίσματα, οι ειδικοί στον τομέα της ψυχικής υγείας και όσοι άλλοι συμβουλεύουν οικογένειες, πρέπει να ενθαρρύνουν τους γονείς να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν σωματικές μεθόδους πειθαρχίας. Πρέπει επίσης να βοηθήσουν τους γονείς - ειδικά τις μητέρες που αντιμετωπίζουν υψηλό ρίσκο να προσφύγουν στη σωματική πειθαρχία, επειδή η συμπεριφορά των παιδιών τους είναι δύσκολη ή ζουν σε περιβάλλον με πολύ στρες- να βρουν εναλλακτικούς τρόπους για να πειθαρχήσουν τα παιδιά τους".
Σύμφωνα με τις δύο έρευνες, πιο επιρρεπείς να καταφύγουν στο ξύλο, είναι γονείς με χαμηλό εισόδημα, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, που προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες, οι οποίοι οι ίδιοι έζησαν σε οικογενειακό περιβάλλον με μεγάλο στρες και που σήμερα ζουν σε επικίνδυνες γειτονιές, οι οποίες ωθούν τα παιδιά τους να γίνονται πιο βίαια, κάτι που παρασύρει και τους γονείς να γίνουν πιο βίαιοι προκειμένου να "φέρουν βόλτα" τα παιδιά τους.
Οι δύο έρευνες, που δημοσιεύτηκαν στο τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου του περιοδικού "Child Development" (Ανάπτυξη Παιδιού), παρακολούθησαν τη ζωή εκατοντάδων παιδιών από την ηλικία των πέντε έως των 16 ετών. Διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο ξύλο δίνουν οι γονείς στα παιδιά και σε όσο μεγαλύτερη ηλικία συνεχίζεται το ξύλο, τόσο πιθανότερο είναι οι νέοι στην εφηβεία τους να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς. Όταν οι γονείς σταματούν έγκαιρα τις ξυλιές, οι νέοι έχουν λιγότερα ψυχολογικά προβλήματα αργότερα ως έφηβοι.
Όπως δήλωσε η καθηγήτρια του αμερικανικού πανεπιστημίου Ντιουκ, Τζένιφερ Λάνσφορντ, επικεφαλής της μιας μελέτης, "με δεδομένα αυτά τα πορίσματα, οι ειδικοί στον τομέα της ψυχικής υγείας και όσοι άλλοι συμβουλεύουν οικογένειες, πρέπει να ενθαρρύνουν τους γονείς να αποφεύγουν να χρησιμοποιούν σωματικές μεθόδους πειθαρχίας. Πρέπει επίσης να βοηθήσουν τους γονείς - ειδικά τις μητέρες που αντιμετωπίζουν υψηλό ρίσκο να προσφύγουν στη σωματική πειθαρχία, επειδή η συμπεριφορά των παιδιών τους είναι δύσκολη ή ζουν σε περιβάλλον με πολύ στρες- να βρουν εναλλακτικούς τρόπους για να πειθαρχήσουν τα παιδιά τους".
Σύμφωνα με τις δύο έρευνες, πιο επιρρεπείς να καταφύγουν στο ξύλο, είναι γονείς με χαμηλό εισόδημα, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, που προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες, οι οποίοι οι ίδιοι έζησαν σε οικογενειακό περιβάλλον με μεγάλο στρες και που σήμερα ζουν σε επικίνδυνες γειτονιές, οι οποίες ωθούν τα παιδιά τους να γίνονται πιο βίαια, κάτι που παρασύρει και τους γονείς να γίνουν πιο βίαιοι προκειμένου να "φέρουν βόλτα" τα παιδιά τους.
Sep 23, 2009
Η εκμάθηση μουσικού οργάνου βοηθά τη νοημοσύνη των παιδιών
Τώρα που μόλις άρχισε η νέα σχολική χρονιά, είναι χρήσιμο οι γονείς να έχουν υπόψη τους ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου είναι πολλαπλά ωφέλιμη για τη συμπεριφορά των παιδιών, την μνήμη και τη νοημοσύνη τους, σύμφωνα με μια βρετανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη έγινε από ερευνητές του Ινστιτούτου Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με επικεφαλής τη Σούζαν Χάλαμ, σύμφωνα με τους "Τάιμς" του Λονδίνου.
Η έρευνα διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου μεγαλώνει την αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, βελτιώνοντας την μνημονική ικανότητα ενός μαθητή κατά 20% περίπου.
Επίσης η μελέτη βρήκε ότι, με το πέρασμα του χρόνου, τα μαθήματα μουσικής αύξησαν αισθητά το δείκτη νοημοσύνης των παιδιών και μάλιστα περισσότερο (7 μονάδες) σε σχέση με άλλες δραστηριότητες, όπως τα μαθήματα θεατρικής εκπαίδευσης (4,3 μονάδες).
Αρκετές επιστημονικές έρευνες έχουν ήδη δείξει ότι το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου βελτιώνει εν γένει τη συμπεριφορά ενός παιδιού μέσα στην κοινωνία. Σύμφωνα με τη βρετανίδα ερευνήτρια, αυτό συμβαίνει επειδή η μουσική εκπαίδευση σε μικρές ομάδες μουσικών απαιτεί την ανάπτυξη εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και πνεύματος συναίνεσης.
Η νέα μελέτη επισημαίνει την ανάγκη το κράτος να ενθαρρύνει τη δωρεάν μουσική παιδεία και να δώσει περισσότερες ευκαιρίες στους μαθητές να μάθουν ένα μουσικό όργανο.
Η μελέτη έγινε από ερευνητές του Ινστιτούτου Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με επικεφαλής τη Σούζαν Χάλαμ, σύμφωνα με τους "Τάιμς" του Λονδίνου.
Η έρευνα διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου μεγαλώνει την αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, βελτιώνοντας την μνημονική ικανότητα ενός μαθητή κατά 20% περίπου.
Επίσης η μελέτη βρήκε ότι, με το πέρασμα του χρόνου, τα μαθήματα μουσικής αύξησαν αισθητά το δείκτη νοημοσύνης των παιδιών και μάλιστα περισσότερο (7 μονάδες) σε σχέση με άλλες δραστηριότητες, όπως τα μαθήματα θεατρικής εκπαίδευσης (4,3 μονάδες).
Αρκετές επιστημονικές έρευνες έχουν ήδη δείξει ότι το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου βελτιώνει εν γένει τη συμπεριφορά ενός παιδιού μέσα στην κοινωνία. Σύμφωνα με τη βρετανίδα ερευνήτρια, αυτό συμβαίνει επειδή η μουσική εκπαίδευση σε μικρές ομάδες μουσικών απαιτεί την ανάπτυξη εμπιστοσύνης, αλληλοσεβασμού και πνεύματος συναίνεσης.
Η νέα μελέτη επισημαίνει την ανάγκη το κράτος να ενθαρρύνει τη δωρεάν μουσική παιδεία και να δώσει περισσότερες ευκαιρίες στους μαθητές να μάθουν ένα μουσικό όργανο.
Subscribe to:
Posts (Atom)