Οι «μαύρες χήρες» και το φαινόμενο των γυναικών-καμικάζι στην Τσετσενία

Μια νέα τρομοκρατική επίθεση, πλήγμα κατά της ειρήνης και των φιλήσυχων πολιτών, συγκλόνισε προχθές τη Μόσχα, από γυναίκες- καμικάζι, που σκόρπισαν τον θάνατο, σε δύο σταθμούς του μετρό της ρωσικής πρωτεύουσας. Τα νεκρά τους σώματα εντοπίστηκαν, λίγο αργότερα, από τις ρωσικές αρχές.

Οι λεγόμενες "μαύρες χήρες", που τα τελευταία δέκα χρόνια πληθαίνουν στη Ρωσία, πηγαίνουν κόντρα στη "γυναικεία φύση" κι αντί να παράγουν ζωή σκορπούν τον θάνατο, καταρρίπτοντας το συμβατικό πρότυπο της "υποτακτικής και πειθήνιας γυναίκας - μητέρας". Η εμφάνιση της γυναίκας - καμικάζι προκαλεί τρόμο. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος ότι, μια γυναίκα μπορεί να σκοτώσει και να σκοτωθεί, προασπιζόμενη τα "πιστεύω" της, επισημαίνουν επιστήμονες.

Ορισμένοι, μάλιστα, εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν ότι στην Τσετσενία, ο ρόλος του "καμικάζι" περνά στις γυναίκες, επειδή η γυναίκα εκτιμάται πολύ λιγότερο από τον άνδρα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ειδικός για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας Β. Λουτσένκο, μία γυναίκα-καμικάζι "είναι ένα φτηνό και αξιόπιστο όπλο"...

"Στην Τσετσενία, οι άνδρες-μαχητές είναι πιο ακριβοί. Αυτοί μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν", γράφει ένας άλλος ειδικός σε θέματα τρομοκρατίας.

Οι γυναίκες στην Τσετσενία, που παραδοσιακά, ανά τους αιώνες, ασχολούνται κυρίως με την οικιακή εργασία, αφήνοντας τον πόλεμο για τους άνδρες, σήμερα φαίνεται να έχουν αλλάξει. Αλλά δεν πρόκειται μόνο για τις επονομαζόμενες "μαύρες χήρες". Οι γυναίκες "μαχήτριες" είναι στην Τσετσενία φαινόμενο, που δεν αφορά μόνο τις χήρες, αυτές δηλαδή που είναι έτοιμες να θυσιάσουν την ίδια τους τη ζωή, δηλώνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο την προσήλωσή τους στις ιδέες για τις οποίες πέθαναν προηγουμένως οι άνδρες, τ' αδέλφια ή οι γιοι τους (οι λεγόμενες "κρόβνικ"- κροβ στα ρωσικά σημαίνει αίμα-που θυσιάζονται μόνο για εκδίκηση), αλλά και κάποιες που πεθαίνουν και σκοτώνουν μόνο για τα χρήματα. Αυτές -γράφουν αναλυτές- είναι μακριά από την ιδέα της εκδίκησης του αίματος και συχνά δεν είναι μουσουλμάνες.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει η εφημερίδα "Komsomolskaya Pravda", σε σχετικό δημοσίευμά της, "η τρομοκράτισσα Μουζιχόεβα ανέλαβε να πραγματοποιήσει τρομοκρατική επίθεση (2004), όχι από την πίστη, αλλά για ένα σημαντικό ποσό σε ξένο συνάλλαγμα - της υποσχέθηκαν 3.000 δολάρια, εφόσον έμενε ζωντανή".

Όπως αναφέρεται στα αναλυτικά άρθρα των ρωσικών εφημερίδων, που δημοσιεύτηκαν μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Tushino (5 Ιουλίου 2003), καθώς και την αποτυχημένη επίθεση στο εστιατόριο "Εμπίρ" (επίσης, το 2003), οκτώ μήνες μετά την τραγωδία στο θέατρο "Nord-Οst", έως σήμερα τα αίτια και τα κίνητρα των τρομοκρατών παρουσιάζουν ελάχιστες αλλαγές.

Οι περισσότεροι αναλυτές αποδίδουν τη συμμετοχή των γυναικών στις τρομοκρατικές "αυτοθυσίες" στο όνομα της εκδίκησης των "μαύρων χηρών", που "δεν έχουν τίποτα να χάσουν, είναι έτοιμες να προβούν σε αντίποινα, ακόμη και με τις ζωές τους", όπως δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Nezavisimaya Gazeta", ενώ στο άρθρο "Βομβιστές αυτοκτονίας" της "Komsomolskaya Pravda", αναφέρεται πως οι "μαύρες χήρες" εκδικούνται για τον αδελφό ή τον σύζυγό τους.

Μία άλλη από τις ερμηνείες σχετικά με την είσοδο Τσετσένων γυναικών στο χώρο της τρομοκρατίας δίνει, ωστόσο, μια διάσταση, που έχει να κάνει με την ηθική. Βάσει αυτής, "θυσιάζονται" εκείνες, που σύμφωνα με την ηθική των Τσετσένων "δεν έχουν δικαίωμα να μείνουν στην κοινωνία τους, αυτές που έχουν τη φήμη της ανήθικης, της 'εύκολης', της πόρνης".

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της "Komsomolskaya Pravda", που επισκέφθηκε το σπίτι της Muzhihoevoy (σσ. επρόκειτο να κάνει μιά επίθεση στις 10 Ιουλίου και τώρα βρίσκεται στην φυλακή), "το κορίτσι αυτό ήταν πόρνη".

"Τέτοια συμπεριφορά για μια Τσετσένα ισοδυναμεί με θάνατο. Αργά ή γρήγορα, θα την δολοφονούσαν. Θα την πυροβολούσαν ή θα την έπνιγαν. Αυτή είναι η μοίρα των γυναικών που χάνουν τον σωστό -σύμφωνα με την ηθική- δρόμο. Πολλές φόρες, τις αναγκάζουν να 'θυσιάζουν' τη ζωή τους προκειμένου απλώς να τις σκοτώσουν", αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα.

Συμφωνά με την Α. Selivanova, που γράφει στην "Komsomolskaya Pravda", η γυναίκα ως εκτελεστής της τρομοκρατικής πράξης, είναι πολύ επικίνδυνη. "Οι άνδρες -σημειώνει- κατά μέσο όρο, έχοντας μεγαλύτερη ψυχολογική σταθερότητα, εκτιμούν την κατάσταση πιο νηφάλια, αλλά μπορούν την τελευταία στιγμή και να αλλάξουν γνώμη".

Σημειώνοντας το υψηλό ποσοστό των γυναικών-καμικάζι, σε σχέση με τους άνδρες, οι ψυχολόγοι εξηγούν την τάση αυτή, αποδίδοντάς την και σε μεγαλύτερο φανατισμό των γυναικών. "Φτάνοντας στο τελικό στάδιο, η γυναίκα σπάνια θα αλλάξει γνώμη κατω από πίεση των γεγονότων και αλλαγή δεδομένων", γράφει ο Σελιβάνοφ, ενώ ο αναλυτής Μπορίσοφ επισημάνει ότι η γυναίκα που κρατάει το όπλο είναι πιο επικίνδυνη από τον άνδρα. "Η γυναίκα είναι πιο ευάλωτη στο να την κάνεις ζόμπι", λέει.

"Η γυναίκα είναι η πηγή του έθνους κι αν η πηγή είναι θολή είναι η ανεπανόρθωτη καταστροφή, είναι ο θάνατος του έθνους", λέει μια λαϊκή παροιμία των Τσετσένων.

Η εκδότρια του λογοτεχνικού γυναικείου περιοδικού "Νανά", Ζουμαλάγεβα Λούλα, υποστηρίζει την αθωότητα των γυναικών και λέει ότι, για όλα φταίει ο πόλεμος, η αδικία που αλλάζει τη ζωή όλων των ανθρώπων. Ταυτόχρονα, επισημαίνει: "Η ιστορική παράδοση του λαού της Τσετσενίας προσδιόρισε μια σημαντική θέση για τη γυναίκα. Αυτό φαίνεται από τις λαογραφικές και φιλολογικές πηγές. Στη μυθολογία η γυναίκα είναι η Μητέρα της φωτιάς, αλλά και της ζωής".

Στην Τσετσένα -ιστορικά- δεν μετρούσε μόνον η εξωτερική ομορφιά, αλλά και ορισμένα, καθαρά αρσενικά χαρακτηριστικά. Η σωστή γυναίκα πρέπει να έχει μια ενεργή θέση στην κοινωνία, να έχει ευφυΐα, θάρρος, επιμονή κι υπομονή, να έχει λόγο, τιμή κι αυτοσυγκράτηση. Επίσης, οι γυναίκες στην Τσετσενία δεν θεωρούνταν κανενός είδους "εμπόρευμα" και δεν αποτελούσαν μέρος κάποιου χαρεμιού. Κάθε γυναίκα στην Τσετσενία ήταν προσωπικότητα. "Η γυναίκα στην Τσετσενία ήταν η πιο ελεύθερη από όλες τις γυναίκες στον Καύκασο και ποτέ δεν θα επέτρεπε τη βωμολοχία, αν και πάντα είχε το δικαίωμα να επικοινωνεί ελεύθερα με τους άνδρες. Η γυναίκα στην Τσετσενία έχει μια καθολική ελευθερία, τέτοια, που δεν είναι ίσως επιτρεπτή τις εποχές εκείνες, σε καμιά γυναίκα σε κανένα κράτος στον κόσμο", γράφει ένας Γεωργιανός συγγραφέας.

Η γνώμη της μετρούσε στην κοινωνία και όσοι εξύβριζαν τις γυναίκες "πλήρωναν" με αίμα. Ο λαός της Τσετσενίας έχει μια δύσκολη ιστορία και η Τσετσένα πάντα ήξερε να αναλαμβάνει τις ευθύνες.

'Αραγε, θα καταφέρει ο τσετσενικός λαός να αξιοποιήσει αυτές της αρετές των γυναικών του υπέρ των σκοπών του, ή θα οδηγήσει τη γυναίκα-"φωτιά" στο να "σπέρνει" μόνο τον θάνατο ανάμεσα σε αθώους ανθρώπους, να σκορπά τον φόβο και ν' αφήνει πίσω της "καμένη γη" από το μίσος, αναρωτιούνται πολλοί αναλυτές.

Ανακαλύφθηκε στη Σιβηρία νέο είδος ανθρώπου, πέρα από τον homo sapiens και τον Νεάντερταλ

Το ανθρώπινο "οικογενειακό δέντρο" δεν αποκλείεται να χρειαστεί να ξανασχεδιαστεί, καθώς η ανάλυση δείγματος μιτοχονδριακού DΝΑ από ένα απολιθωμένο οστό δαχτύλου που ανακαλύφθηκε στη Σιβηρία, δείχνει ότι ανήκε σε ένα μυστηριώδες, άγνωστο μέχρι σήμερα, αρχαίο ανθρωποειδές, πιθανότατα σε ένα νέο είδος προγόνου του ανθρώπου.

Είναι μάλιστα η πρώτη φορά, που ανακαλύπτεται νέο είδος ανθρώπου όχι από απολιθώματα, αλλά από την ανάλυση γενετικού υλικού. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική ανακάλυψη, η οποία έρχεται να προστεθεί στην πρόσφατη ανακάλυψη του νάνου "χόμπιτ" της Ινδονησίας και δείχνει ότι τελικά στο, όχι πολύ μακρινό, παρελθόν πολλά συγγενικά ανθρώπινα είδη συμβίωναν στον πλανήτη μας.

Η "γυναίκα-Χ", όπως ονομάστηκε το πλάσμα, που ζούσε πριν από 30.000 - 50.000 χρόνια, είχε ένα κοινό πρόγονο με τους ανθρώπους και τους Νεάντερταλ πριν από περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια, αλλά διαφέρει από αυτά τα δύο είδη.

Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το BBC και τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό, έγινε από ερευνητές του επιφανούς Ινστιτούτου Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ της Λειψίας στη Γερμανία, υπό τον κορυφαίο παλαιοντολόγο και γενετιστή Σβάντε Πάαμπο, με τη συνεργασία αμερικανών, ρώσων και αυστριακών ερευνητών.

Για "την κορφή του παγόβουνου", έκανε λόγο ο παλαιοανθρωπολόγος Κρις Στρίνγκερ του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, εκτιμώντας ότι πολλοί περισσότεροι ανθρωπίδες (ανθρωποειδείς), που δεν θα είναι ούτε άνθρωποι ούτε Νεάντερταλ, θα ανακαλυφθούν τα επόμενα χρόνια, ιδίως στην κεντρική και ανατολική Ασία.

Μέχρι πρόσφατα, οι ανθρωπολόγοι πίστευαν ότι οι Νεάντερταλ και οι άνθρωποι ήσαν οι μόνο ανθρωπίδες που περιπλανιούνταν στην Ευρώπη και στην Ασία κατά την ύστερη Πλειστόκαινο περίοδο. Όμως η ανακάλυψη το 2003 στην Ινδονησία του, ηλικίας 17.000 ετών, μικρόσωμου "χόμπιτ" (Homo floresiensis), που θεωρείται νέο είδος, ήρθε να ανατρέψει αυτή την αντίληψη.

Το νέο πλάσμα που ανακαλύφθηκε το 2008 στο σπήλαιο Ντενίσοβα της νότιας Σιβηρίας (στα όρη Αλτάι) από ρώσους αρχαιολόγους και το οποίο πιθανώς ζούσε κοντά με τους ανθρώπους και τους Νεάντερταλ, επιβεβαιώνει ότι επικρατούσε μια πολύ πιο πολύπλοκη εικόνα, πέρα από το απλοϊκό δίπoλο "σοφός" άνθρωπος (homo sapiens)-Νεάντερταλ.

Αν και το φύλο του πλάσματος δεν είναι γνωστό, ονομάστηκε "γυναίκα-Χ", επειδή τα μιτοχόνδρια (από όπου αναλύθηκε το DNA) κληρονομούνται μέσω της μητέρας. Σύμφωνα με τον Πάαμπο, τα μιτοχόνδρια της "γυναίκας-Χ" διαφέρουν από αυτά του ανθρώπου κατά περίπου 400 "γράμματα" DNA, ενώ οι Νεάντερταλ έχουν τις μισές μόνο διαφορές με τον άνθρωπο.

Είναι, προς το παρόν, αδύνατο για τους ερευνητές να έχουν την παραμικρή εικόνα για το πώς έμοιαζε η "γυναίκα-Χ", απλώς και μόνο με ένα μικρό οστό άκρου, για το λόγο αυτό ο Πάαμπο και οι συνεργάτες του επιφυλάσσονται ακόμα να την χαρακτηρίσουν οριστικά νέο είδος, συγγενικό με τον άνθρωπο.

Οι ερευνητές ήδη επιχειρούν να "διαβάσουν" γενετικές αλληλουχίες DNA από τα 3,1 δισ. "γράμματα" του γονιδιώματος του πυρήνα του κυττάρου (και όχι των μιτοχονδρίων που βρίσκονται εκτός πυρήνα) της "γυναίκας-Χ". Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται σε μερικούς μήνες. Οι πρώτες αναλύσεις του μιτοχονδριακού DNA δείχνουν ότι η "γυναίκα-Χ" δεν είχε επιμειξίες ούτε με homo sapiens, ούτε με Νεάντερταλ, αλλά για μια πιο σίγουρη εικόνα θα πρέπει οι ερευνητές να περιμένουν τις αναλύσεις του πυρηνικού DNA.

Σύμφωνα με τις πρώτες γενετικές αναλύσεις, η "γυναίκα-Χ" είχε έναν κοινό Αφρικανό πρόγονο με τον άνθρωπο και τον Νεάντερταλ πριν από 780.000 έως 1,3 εκατ. χρόνια, πριν αρχίσει να μεταναστεύει προς το Βορρά και την Ανατολή. Η μετανάστευση αυτή είναι διαφορετική από εκείνη, που συνέβη πριν από περίπου 500.000 χρόνια από τον Homo heidelbergensis, τον θεωρούμενο ως πρόγονο των Νεάντερταλ, και οδήγησε στην επικράτηση των τελευταίων. Η "γυναίκα-Χ" εξάλλου, επειδή εμφανίστηκε πολύ αργότερα, δεν φαίνεται να συγγενεύει με τον πρόγονο του ανθρώπου, τον "όρθιο άνθρωπο" (homo erectus), που άρχισε να εγκαταλείπει την Αφρική πριν από περίπου 2 εκατ. χρόνια.



Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/full/nature08976.html

Το φιλί της Kate Moss κοστίζει 5.000 λίρες

Το ποσό των 5.000 λιρών έδωσε ένας επιχειρηματίας από το Λονδίνο, προκειμένου να «γευτεί» τα χείλη του πρώην top model, Kate Moss.

Όλο βέβαια το ποσό δόθηκε για φιλανθρωπικό σκοπό και συγκεκριμένα στο νοσοκομείο «Great Ormond». Η όμορφη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Bloomsbury.

Πάντως πολλοί ήταν οι «καλοθελητές»… για το φιλί της Kate, αλλά τελικά ο επιχειρηματίας ήταν ο μεγάλος νικητής.

Ευτυχία είναι να βγάζεις περισσότερα χρήματα από τον γείτονα!

Ένα "κλειδί" για την προσωπική ευτυχία στη ζωή είναι να βγάζει κάποιος περισσότερα χρήματα από τον γείτονα, τον συνάδελφο και τον συγγενή του, άσχετα με το ύψος του δικού του εισοδήματος, δηλαδή αρκεί να βρίσκεται κανείς σε συγκριτικά καλύτερη οικονομική κατάσταση, σύμφωνα με μια νέα βρετανική έρευνα από επιστήμονες των πανεπιστημίων Γουόργουικ και Κάρντιφ.

Ακόμα και τα μικρά παιδιά ξέρουν πολύ καλά πόσο δυστυχισμένα γίνονται ξαφνικά, αν το παιγνίδι του διπλανού συνομηλίκου τους είναι πιο λαμπερό. Η νέα μελέτη ενισχύει αυτό που και άλλες έρευνες έχουν λίγο-πολύ δείξει στο παρελθόν: η ευτυχία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό όχι από το απόλυτο επίπεδο του εισοδήματος, αλλά από το σχετικό, δηλαδή από τη σύγκριση με τους "Παπαδόπουλους" του κάτω ορόφου στην πολυκατοικία!

"Τείνουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, εφόσον έχουμε περισσότερα από τους ανθρώπους γύρω μας", σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας Κρίστοφερ Μπόις, του τμήματος ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Γουόργουικ. "Μπορεί μόλις να έχεις αγοράσει ένα καινούριο αυτοκίνητο, αν όμως ο γείτονάς σου μόλις αγόρασε ακριβώς το ίδιο, το νέο σου αυτοκίνητο δεν φαίνεται στα μάτια σου το ίδιο καλό, όπως θα συνέβαινε αν μόνο εσύ είχες αυτό το αυτοκίνητο", πρόσθεσε.

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Psychological Science" (Ψυχολογική Επιστήμη), σύμφωνα με το Live Science, εξηγεί γιατί παρόλο που το ΑΕΠ και η ευημερία μιας χώρας μπορεί να αυξάνεται, όπως επίσης να αυξάνεται διαχρονικά και το ατομικό εισόδημα κάποιου, όμως το μέσο επίπεδο ευτυχίας και προσωπικής ικανοποίησης δεν αυξάνεται εξίσου στις σύγχρονες κοινωνίες.

Σύμφωνα με τους βρετανούς έρευνες, η έρευνα δείχνει ότι από τη στιγμή που λίγο-πολύ η "ιεραρχία" των εισοδημάτων σε μια κοινωνία είναι άκαμπτη (οι ίδιοι άνθρωποι πάντα βγάζουν τα περισσότερα χρήματα στην κορυφή της πυραμίδας του πλούτου), οι "απο κάτω" μόνιμα θα αισθάνονται δυσαρεστημένοι, ακόμα κι αν -σε απόλυτα νούμερα- τα εισοδήματά τους αυξάνουν με το πέρασμα του χρόνου (αν όντως αυξάνουν…).

Οι βρετανοί ερευνητές συσχέτισαν το βαθμό ατομικής ικανοποίησης με τα εισοδήματα άνω των 80.000 ατόμων. Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι ουσιαστικά σε όλες τις περιπτώσεις, όσο αυξάνει ο απόλυτος μισθός τόσο αυξάνει και η προσωπική ευτυχία. Όταν όμως το άτομο, παράλληλα, λαμβάνει υπόψη του σε ποια σχετική θέση στην κλίμακα των εισοδημάτων βρίσκεται (με άλλα λόγια ασχολείται και με το τι βγάζουν οι άλλοι), τότε η ευτυχία του παύει να συνδέεται με το ύψος του δικού του μισθού και μόνο. Μπορεί, συνεπώς, κάποιος να βγάζει πολλά χρήματα κάθε μήνα και παρόλα αυτά να μην είναι καθόλου ικανοποιημένος, αν ο συνάδελφός ή ο γείτονάς του βγάζει ακόμη περισσότερα!

Η μελέτη επίσης, έδειξε ότι ο βαθμός ικανοποίησης κάποιου εξαρτάται περισσότερο από το συγκριτικό παρά από το απόλυτο εισόδημά του. Μάλιστα, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι είναι 1,75 φορές πιθανότερο να συγκρίνουν τους εαυτούς τους με όσους βγάζουν περισσότερα (και άρα να ζηλεύουν), παρά να συγκρίνονται με όσους βγάζουν λιγότερα (οπότε νιώθουν καλά γιατί υπερτερούν).

Κατά τον Μπόις, "βιολογικά, οι άνθρωποι έλκονται από τους ανθρώπους που βρίσκονται στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας". Αυτό εξηγείται εξελικτικά, γιατί οι άνθρωποι προσπαθούν συνεχώς να βελτιώσουν τη θέση τους και συνεχώς "κοιτάζουν" τους "από πάνω" για να φτάσουν κι εκείνοι εκεί - ή, ακόμα καλύτερα, για να τους ξεπεράσουν. Το πρόβλημα είναι ότι, στο μεταξύ, τείνουν να μένουν μόνιμα ανικανοποίητοι με αυτά που έχουν αυτή τη στιγμή.

Απάτη 120 εκατ. δολ. από έμπορο έργων τέχνης

Ένας πρώην έμπορος έργων τέχνης από τη Νέα Υόρκη παραδέχτηκε την ενοχή του για απάτη ύψους 120 εκατομμυρίων δολαρίων, θύματα της οποίας έπεσαν ο πρώην τενίστας Τζον Μάκενρο και ο ηθοποιός Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Ο Λόρενς Σάλαντερ δήλωσε ένοχος για 29 κατηγορίες διακεκριμένης κλοπής. Κινδυνεύει να καταδικαστεί σε φυλάκιση από 6 έως 18 χρόνια ενώ θα πρέπει να επιστρέψει τα 120 εκατομμύρια, ως αποζημίωση, στα θύματά του.

Από το 2004 μέχρι το 2007 ο Σάλαντερ παραπλανούσε τους πελάτες του πουλώντας έργα που δεν του ανήκαν ή τους παρότρυνε να επενδύσουν σε ανύπαρκτα σχέδια.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα Σάιρους Βανς «η επιδίωξη ενός πολυτελούς τρόπου ζωής έσπρωξε τον Λόρενς Σάλαντερ να εξαπατήσει παλαιούς φίλους του αλλά και συναδέλφους που τον εμπιστεύονταν» . Μεταξύ άλλων, με τα κλοπιμαία ο Σάλαντερ αγόρασε μια πολυτελή κατοικία στο Μανχάταν και ένα ιδιωτικό τζετ. «Ο κατηγορούμενος δεν έκλεψε μόνο χρήματα από τα θύματά του αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και οικογενειακά κειμήλια. Πολλά από τα έργα τέχνης φιλοτεχνήθηκαν από τους γονείς ή τους παππούδες των θυμάτων», πρόσθεσε ο εισαγγελέας.

Ο Μάκενρο έχασε συνολικά δύο εκατομμύρια δολάρια πιστεύοντας ότι επενδύει σε έργα του Αμερικανού, αρμενικής καταγωγής, ζωγράφου Αρσίλε Γκόρκι. Επίσης, ο Σάλαντερ πούλησε και πολλούς πίνακες του πατέρα του Ντε Νίρο, χωρίς τη συγκατάθεση του ηθοποιού.

Οι Ταλιμπάν της έκοψαν μύτη και αυτιά, επειδή έφυγε από το σπίτι της

Σοκ προκαλεί η ιστορία μιας 19χρονης Αφγανής, της οποίας έκοψαν τη μύτη και τα αυτιά, επειδή, σύμφωνα με τους νόμους των Ταλιμπάν, «ντρόπιασε» την οικογένεια του άνδρα της.

«Όταν μου έκοψαν τη μύτη και τα αυτιά, λιποθύμησα», είπε η 19χρονη Bibi Aisha σε συνέντευξή της στο CNN. «Ένιωσα ξαφνικά πολύ κρύο νερό στη μύτη μου, άνοιξα τα μάτια μου και δεν μπορούσα να δω από το αίμα στα μάτια μου», θυμάται.

Ήταν μια πράξη τιμωρίας των Ταλιμπάν, επειδή δεν άντεξε άλλο τη σκλαβιά και την κακοποίηση στο σπίτι του άνδρα της και «το'Α σκασε».

Το 59% των Γάλλων τάσσεται υπέρ της επαναλειτουργίας των οίκων ανοχής

Περισσότερα από 60 χρόνια αφότου έκλεισαν, πλειοψηφία 59% των Γάλλων τάσσεται υπέρ της επαναλειτουργίας των οίκων ανοχής, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Le Parisien.
Οι άνδρες τάσσονται με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της επαναλειτουργίας των οίκων ανοχής (70%), ενώ οι γυναίκες είναι λίγο λιγότερες, όμως φτάνουν κι αυτές το 49%, σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το ινστιτούτο CSA.
Το κυριότερο καινούριο στοιχείο της δημοσκόπησης είναι η μείωση του αριθμού αυτών που αντιτίθενται στην επαναλειτουργία των οίκων ανοχής.
Σήμερα ανέρχονται σε 10%, από το 26% που είχε καταγραφεί σε προηγούμενη δημοσκόπηση πριν από επτά χρόνια, ενώ οι γυναίκες είναι πιο εχθρικές (13%) από τους άνδρες (7%).
Οι οίκοι ανοχής έκλεισαν στη Γαλλία με ένα νόμο του 1946.
Ο αριθμός τους έφτανε τότε τους 1.400.
Όμως η πορνεία εξακολουθεί να απασχολεί 20.000 ως 30.000 ανθρώπους στη χώρα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Le Parisien, χωρίς να υπολογισθούν τα πρόσωπα που εκδίδονται ευκαιριακά και φτάνουν τις 60.000.
Η συζήτηση γίνεται για να αποφασιστεί αν πρέπει να νομιμοποιηθούν και πάλι οι οίκοι ανοχής για να προστατευθεί η υγεία και η ασφάλεια των εκδιδομένων και να καταπολεμηθούν καλύτερα τα δίκτυα της μαφίας.

Επένδυση ζωής ο ύπνος

Κάποτε ο ύπνος εθεωρείτο χαμένος χρόνος ή «μικρός θάνατος». Σήμερα, αξολογείται ως επένδυση ζωής, καθώς η έλλειψή του μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο. Μελέτες έδειξαν ότι πειραματόζωα, που αναγκάστηκαν να μείνουν άυπνα επί 20 ημέρες, κατέληξαν. Η ανάγκη του οργανισμού για ύπνο, η οποία εκφράζεται με την υπνηλία, είναι αντίστοιχη της δίψας, ή της αίσθησης της πείνας, όταν λείπει η τροφή, ή το νερό.


«Η παθολογία του ύπνου περιλαμβάνει περισσότερες από 80 παθήσεις που, πολλές φορές, παραμένουν αδιάγνωστες. Αυτό συμβαίνει γιατί, ενίοτε, τα όρια του φυσιολογικού και του παθολογικού δεν είναι αυστηρά καθορισμένα. Επικρατεί, επίσης, μια γενικότερη κοινωνική παρεξήγηση των προβλημάτων του ύπνου, τα οποία δεν αναγνωρίζονται από τον ίδιο τον πάσχοντα, το περιβάλλον του, ή ομολογούνται δύσκολα», επισημαίνει η υπεύθυνη του εργαστηρίου ύπνου του νοσοκομείου «'Αγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης πνευμονολόγος, Έφη Δασκαλοπούλου - Βλαχογιάννη, με αφορμή εκδήλωση, που διοργανώνουν στο ξενοδοχείο Mediterranean (21 Μαρτίου, στις 11.00) το Σωματείο Ασθενών με Διαταραχές Ύπνου «Η ΠΑΣΙΘΕΗ» και η Μονάδα Ύπνου του νοσοκομείου «'Αγιος Παύλος», στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας για τον ύπνο.

«Η υπνηλία προκαλείται από τον χρονικά περιορισμένο, ή παθολογικό ύπνο. Το χρέος του βραδινού ύπνου, που έχει κανείς στον εαυτό του, το πληρώνει την ημέρα με πολύ υψηλό "επιτόκιο". Αποτελεί σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος, διότι έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αύξηση του χρόνου αντίδρασης, επειδή ελαττώνει την ετοιμότητα, την κριτική ικανότητα, την πρόσφατη μνήμη ενώ προκαλεί προβλήματα και στην επεξεργασία της πληροφορίας, δυσθυμία και ερειστική συμπεριφορά. Αποτελέσματα μελέτης έδειξαν ότι ένα άτομο, που οδηγεί με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα, αν κλείσει τα μάτια για 9 δευτερόλεπτα θα διανύσει στο διάστημα αυτό 250 μέτρα», προσθέτει η κ. Δασκαλοπούλου- Βλαχογιάννη

Ορισμένες ομάδες οδηγών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για πρόκληση τροχαίου ατυχήματος. Οι ομάδες αυτές είναι:

1. Νεαροί άνδρες μέχρι την ηλικία των 25 χρόνων.

2. Οδηγοί με ανεπαρκή αντίληψη της υπνηλίας τους.

3. Οδηγοί που εμπιστεύονται αναποτελεσματικά μέτρα καταπολέμησης της υπνηλίας τους.

4. Οδηγοί με 5, ή περισσότερα, επεισόδια υπνηλίας κατά την οδήγηση τον προηγούμενο χρόνο.

5. 'Ατομα με μη διαγνωσθείσες και μη θεραπευόμενες διαταραχές ύπνου.

6. Επαγγελματίες οδηγοί.

7. 'Ατομα που δουλεύουν με κυλιόμενα ωράρια.

8. 'Ατομα που παίρνουν φάρμακα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν το επίπεδο της εγρήγορσης.

9. 'Ατομα που έχουν κοιμηθεί λιγότερο από 6 ώρες το προηγούμενο 24ωρο ή βρίσκονται σε εγρήγορση για περισσότερο από 20 ώρες.

«Δεν είναι εύκολο να αναγνωρισθεί ότι η υπνηλία αποτελεί το κύριο αίτιο ενός τροχαίου ατυχήματος. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις, όπως η εκτροπή ή πρόσκρουση σε ακινητοποιημένο αντικείμενο. Οι περισσότερες συγκρούσεις είναι οπισθομετωπικές, ή μετωπο-μετωπικές, όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις τροχοπέδησης, ή άλλων διορθωτικών χειρισμών. Τα περισσότερα ατυχήματα έχουν σαν αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς, ή θανάτους, και συμβαίνουν συνήθως μεταξύ 00:00 - 06:00 και το μεσημέρι, όταν, ακολουθώντας τους φυσιολογικούς βιολογικούς ρυθμούς, το επίπεδο της εγρήγορσης πέφτει», εξηγεί η κ. Δασκαλοπούλου- Βλαχογιάννη.

"Ραντεβού για πλέξιμο": η νέα μόδα στη Βρετανία

Όποιος θεωρεί ότι μια φιλική συνάντηση για έναν καφέ είναι αρκετή, δεν έχει γνωρίσει τη νέα τάση που επικρατεί αυτήν την εποχή στη Βρετανία. Αντί να συναντώνται για έναν απλό καφέ και κουτσομπολιό, οι Βρετανίδες προτιμούν πλέον τις εξόδους σε παμπ, όπου συνδυάζουν το πλέξιμο με ένα ποτήρι κρασί.

Μάλιστα, ονομάζουν αυτές τις συναντήσεις "stitch 'n' bitch" και ανάμεσα στην ανταλλαγή των τελευταίων νέων τους συγκρίνουν σχέδια και βελονιές.

Η νέα αυτή απασχόληση ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά στη Βρετανία η απήχηση ήταν μεγαλύτερη, αφού μόνο στο Λονδίνο η ομάδα των γυναικών που πλέκουν και κουτσομπολεύουν αριθμεί τα 6.000.

Η συνεργασία, η γενναιοδωρία και η ευγένεια είναι κολλητικές

Το ένα μετά το άλλο διάφορα απρόσμενα πράγματα και καταστάσεις χαρακτηρίζονται πια "κολλητικές" από τους επιστήμονες. Έτσι, μετά τις ιώσεις, την παχυσαρκία, το χαμόγελο, την μοναξιά, το κάπνισμα, την ευτυχία κ.α., τώρα έρχονται η συνεργασία, η ευγένεια και η γενναιοδωρία να προστεθούν στην ολοένα και πιο μακριά λίστα, σύμφωνα με τους πλέον διάσημους στον κόσμο ειδικούς στα "κοινωνικά δίκτυα", τον ελληνικής καταγωγής Νίκολας Χρηστάκη, καθηγητή Ιατρικής Κοινωνιολογίας της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και τον Τζέιμς Φάουλερ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Σαν Ντιέγκο).

Σε εργασία τους που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Live Science, και την οποία οι ίδιοι οι συγγραφείς χαρακτηρίζουν πολύ "ρομαντική", υπολόγισαν ότι όταν ένα άτομο είναι ευγενικό σε ένα άλλο και διαθέσιμο να συνεργαστεί μαζί του, τότε όχι μόνο, μέσα από το φαινόμενο της αμοιβαιότητας, το δεύτερο άτομο θα κάνει το ίδιο, συμπεριφερόμενο στο πρώτο με ανάλογο τρόπο, αλλά η "μόλυνση" αυτή (με την καλή έννοια) θα επεκταθεί σε δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, άλλα άτομα.

"Οι συνέπειες της γενναιοδωρίας μου εκτείνονται πολύ πέρα από αυτό που μπορώ να δω. Μια πράξη ευγένειας μπορεί να εξαπλωθεί σε δεκάδες και, σε μερικές περιπτώσεις, σε εκατοντάδες άτομα που δεν ξέρω και που ποτέ δεν έχω συναντήσει", δήλωσε ο Φάουλερ.

Οι δύο ερευνητές έκαναν πειράματα οικονομικών συναλλαγών με εθελοντές, άγνωστους μεταξύ τους, τα οποία έδειξαν ποια επίδραση είχε η επιλογή καθενός να κρατήσει χρήματα για τον εαυτό του ή να συνεισφέρει σε άλλους (στον πραγματικό κόσμο π.χ. το ανάλογο δίλημμα θα ήταν πόσο πουρμπουάρ να δώσει κανείς σε ένα σερβιτόρο). Αποδείχτηκε, έτσι, ότι κάθε δολάριο που έδινε κάποιος με γενναιοδωρία στον πρώτο γύρο του παιγνιδιού, είχε ως αποτέλεσμα αυτός που το έπαιρνε, στο δεύτερο γύρο, με τη σειρά του έδινε περίπου 20 σεντς περισσότερα σε κάποιον τρίτο, ο οποίος, με τη σειρά του έδινε 8 σεντς περισσότερα στον τέταρτο και αυτός έδινε 6 σεντς περισσότερα στον επόμενο.

Επειδή κάθε άτομο συνδέεται με τουλάχιστον τρεις άλλους σε κάποιο δίκτυο, αυτό σημαίνει ότι η γενναιοδωρία του πρώτου, γρήγορα εξαπλώνεται αλυσιδωτά σε πολλά άτομα στην κοινωνία, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι επισημαίνουν ότι, κατά ανάλογο τρόπο, στην κοινωνία εξαπλώνεται η αντίθετη συμπεριφορά, δηλαδή η έλλειψη συνεργασίας, ευγένειας και γενναιοδωρίας.

Αυτή η ανακάλυψη της ύπαρξης μιας αλυσιδωτής επίδρασης, σαν τη "μόλυνση", από άτομο σε άτομο, κατά τους δύο επιστήμονες, έπαιξε πιθανότατα ρόλο στην εξέλιξη του αλτρουισμού στην ανθρώπινη κοινωνία από τα πανάρχαια χρόνια, καθώς οι ομάδες εκείνες που περιλάμβαναν τα πιο αλτρουιστικά και διαθέσιμα για συνεργασία άτομα θα επιβίωναν καλύτερα από τις υπόλοιπες ομάδες.

"Υπάρχει μια βαθιά και θεμελιώδης σύνδεση ανάμεσα στα κοινωνικά δίκτυα και στην καλοσύνη", δήλωσε ο Χρηστάκης και πρόσθεσε ότι "οι άνθρωποι σχηματίζουν κοινωνικά δίκτυα επειδή τα οφέλη από μια συνδεδεμένη ζωή ξεπερνούν τα κόστη".

Όσο κι αν φαίνεται απίθανο, η επιρροή μπορεί να αφορά ακόμα και την αϋπνία! Όποιος νέος κάνει πολύ παρέα με έναν κουρασμένο από την αϋπνία έφηβο, μπορεί να αρχίσει να χάνει τον ύπνο του και ο ίδιος, σύμφωνα με τον Φάουλερ. Σύμφωνα με τις έρευνές του, όταν ένας έφηβος αρχίσει να κοιμάται λιγότερο, οι φίλοι του και άλλα άτομα στον κοινωνικό κύκλο του σύντομα αρχίζουν επίσης να κοιμούνται λιγότερο.

Ο Φάουλερ μελέτησε ένα δίκτυο με πάνω από 8.000 εφήβους, "χαρτογραφώντας" τις συνήθειες του καθενός σε σχέση με τον ύπνο και τις μεταξύ τους σχέσεις και αλληλεπιδράσεις. Όπως διαπιστώθηκε όσο πιο κεντρική θέση στο δίκτυο είχε ένας άυπνος έφηβος, τόσο μεγαλύτερη ήταν η εξάπλωση της αϋπνίας και σε άλλους γύρω του.

Πιο αναμενόμενο ήταν το συμπέρασμα της ίδιας έρευνας ότι και η χρήση ναρκωτικών είναι κολλητική. Κάθε χρήστης μαριχουάνας αυξάνει κατά 42% την πιθανότητα και ο φίλος του να γίνει χρήστης. Οι φίλοι των φίλων, σε μικρότερο βαθμό όσο μεγαλώνει η κοινωνική "απόσταση" και μικραίνει ο βαθμός γνωριμίας μεταξύ τους, έχουν επίσης μεγαλύτερες αλλά φθίνουσες πιθανότητες να γίνουν και αυτοί χρήστες ναρκωτικών.

Επίσης βρέθηκε ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην αϋπνία και την χρήση ναρκωτικών. Όταν ο φίλος ενός εφήβου κοιμάται λιγότερο από επτά ώρες, τότε οι πιθανότητες να κάνει χρήση ουσιών αυξάνεται κατά 19%. Αυτό σημαίνει ότι όσο εξαπλώνεται η αϋπνία σε ένα δίκτυο φίλων, τόσο αυξάνεται εκ παραλλήλου και η χρήση ναρκωτικών.



Στην Αθήνα ο Χρηστάκης για το βιβλίο του



Οι Χρηστάκης και Φάουλερ είναι συγγραφείς του βιβλίου "Συνδεδεμένοι: Η εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων και πώς αυτά διαμορφώνουν τη ζωή μας" (Σεπτέμβριος 2009), όπου αναλύουν πώς οι άνθρωποι, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, επηρεάζουν τις γεύσεις των άλλων, την υγεία τους, τον πλούτο τους, την ευτυχία, τις πεποιθήσεις τους κ.α.

Ο Χρηστάκης, προσκαλεσμένος από την Ελληνο-Αμερικανική Ένωση, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του "Συνδεδεμένοι" στα ελληνικά από τις επιστημονικές εκδόσεις "Κάτοπτρο", θα μιλήσει απόψε στην Αθήνα, στο αμφιθέατρο της Ελληνο-Αμερικανικής Ένωσης (ώρα 19:30 - ελεύθερη είσοδος), σχετικά με τα θέματα του βιβλίου του.

Το βιβλίο θα σχολιάσουν ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης και ο Δημήτρης Λινός, καθηγητής Χειρουργικής. Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά με ταυτόχρονη διερμηνεία στα ελληνικά. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό στα ελληνικά. Το 2009, το περιοδικό "Time" κατέταξε τον ελληνο-αμερικανό ερευνητή στους "100 ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο".