Ένα νέο φάρμακο κατά οστεοπόρωσης, το οποίο θα χορηγείται ενδοφλεβίως μία φορά το εξάμηνο, αναμένεται να εγκριθεί και να κυκλοφορήσει στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2010. Το φάρμακο, που περιέχει τη δραστική ουσία Denosumab, αναστέλλει τη δράση και τη λειτουργία των οστεοκλαστών, δηλαδή των κυττάρων που βρίσκονται στα οστά και ευθύνονται για την καταστροφή τους, με αποτέλεσμα την αυτόματη μείωση της απώλειας.
Την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου υποστηρίζουν δυο μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες. Η πρώτη, που έγινε σε 7900 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, έδειξε ότι το φάρμακο μειώνει τον κίνδυνο σπονδυλικού κατάγματος κατά 68%, τον κίνδυνο κατάγματος του ισχίου κατά 40% και τα μη σπονδυλικά κατάγματα κατά 20%. Η δεύτερη μελέτη, που έγινε σε 960 άνδρες, οι οποίοι ακολουθούσαν αγωγή για καρκίνο του προστάτη, έδειξε παρόμοια αποτελέσματα με την πρώτη. Επίσης, η έρευνα για την ασφάλεια του φαρμάκου έδειξε ότι τα άτομα, που έπαιρναν το φάρμακο δεν είχαν περισσότερες παρενέργειες από εκείνα, που έπαιρναν εικονικό φάρμακο.
«Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος κατάγματος δεν σχετίζεται μόνο με την ποσότητα του οστού, αλλά και με την ποιότητά του. Τα καινούρια φάρμακα, που δοκιμάζονται, έχουν στόχο να μειώσουν την οστική απορρόφηση και να αυξήσουν την οστική παραγωγή με αποτέλεσμα την αύξηση της οστικής μάζας, αλλά και τη βελτίωση των παραμέτρων, που χαρακτηρίζουν την ποιότητα του οστού», ανέφερε η υπεύθυνη ιατρείου οστεοπόρωσης και εμμηνόπαυσης του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, ενδοκρινολόγος Ελένη Βαφειάδου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρίας, που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την 20η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα κατά της οστεοπόρωσης.
------------------------------------------------
Η πρόληψη πρέπει να ξεκινά από την παιδική ηλικία
------------------------------------------------
Η πρόληψη της οστεοπόρωσης πρέπει να ξεκινά από την παιδική και εφηβική ηλικία, με τη σωστή διατροφή και την άσκηση. Τα παιδιά και οι έφηβοι θα πρέπει να αποφεύγουν τα αλμυρά σνακ και τα αναψυκτικά, τα οποία κυριολεκτικά «αδειάζουν» τις αποθήκες του ασβεστίου στο σώμα. Εξάλλου, η κατανάλωση γαλακτοκομικών δεν αρκεί για το κτίσιμο ενός γερού σκελετού, αν δεν συνοδεύεται από πρόσληψη βιταμίνης D, η οποία υπάρχει στο μουρουνόλαδο, που κυκλοφορεί στο εμπόριο σε μορφή κάψουλας, αλλά και σε παχιά ψάρια, όπως ο σολωμός.
Σημειώνεται ότι μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης έχουν οι ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, ή εκείνοι που παίρνουν αντικαρκινική αγωγή, ενώ φάρμακα όπως εκείνα που χορηγούνται για την αντιμετώπιση του διαβήτη, τα αντιεπιληπτικά, τα αντικαταθλιπτικά και η κορτιζόνη αυξάνουν τον κίνδυνο οστεπόρωσης.
Εξάλλου, ο καπνός, η νικοτίνη και οι άλλες χημικές ουσίες, που βρίσκονται στα τσιγάρα, μπορεί να ασκούν απευθείας τοξική δράση στο κόκαλο, ή να μειώνουν την απορρόφηση του ασβεστίου και άλλων στοιχείων, που είναι απαραίτητα για την υγεία των οστών. «Στο 25-50% των ανδρών, που ζήτησαν ιατρική βοήθεια για τη διακοπή της λήψης αλκοόλ διαπιστώθηκε μειωμένη οστική μάζα. Βρέθηκε ότι νεαροί αλκοολικοί άνδρες είχαν παρόμοια οστική μάζα με ηλικιωμένες γυναίκες», τόνισε η ενδοκρινολόγος - επιμελήτρια του νοσοκομείου Παναγία και ειδική γραμματέας της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρίας, Φωτεινή Παπαδοπούλου.
------------------------------------------
Ο οστεοπόρωση δεν «αποφεύγει» τους άντρες
-------------------------------------------
Η οστεοπόρωση μπορεί να «προτιμά» τις γυναίκες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι «αποφεύγει» τους άνδρες. Απλώς, τους προσβάλει δέκα χρόνια αργότερα από ό,τι τις γυναίκες. Επειδή συνήθως είναι ασυμπτωματική, η διάγνωσή της στους άνδρες γίνεται καθυστερημένα και σχεδόν πάντα όταν ήδη έχει συμβεί οστεοπορωτικό κάταγμα. Πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν αύξηση της συχνότητας των καταγμάτων στους άνδρες μεγάλης ηλικίας αντίστοιχων με αυτές των γυναικών. Περίπου 30 % των καταγμάτων του ισχίου συμβαίνει σε άνδρες και ένας στους οκτώ άνδρες ηλικίας μεγαλύτερης των 50 ετών θα εμφανίσει οστεοπορωτικό κάταγμα.
«Η αύξηση στον κίνδυνο κατάγματος εμφανίζεται κατά 10 περίπου χρόνια αργότερα στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες. Οι άνδρες χάνουν οστική μάζα με την ηλικία, αλλά επειδή έχουν μεγαλύτερη οστική μάζα φθάνουν σε οστεοπορωτικά επίπεδα σε μεγαλύτερη ηλικία σε σχέση με τις γυναίκες. Επίσης, στους άνδρες έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι δεν εμφανίζεται η ταχεία οστική απώλεια, που σχετίζεται με την εμμηνόπαυση στις γυναίκες. Στην ηλικία των 90 ετών, περίπου 17% των ανδρών θα υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα στο ισχίο, σε σχέση με το 32% των γυναικών», ανέφερε η κα Παπαδοπούλου.
Περίπου, 1/3 των ανδρών με οστεοπόρωση έχουν ιδιοπαθή νόσο. Συχνές αναγνωρίσιμες αιτίες οστεοπόρωσης είναι ο υπογοναδισμός, η κατάχρηση αλκοόλ, παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, η έλλειψη της βιταμίνης D, η αντιεπιληπτική θεραπεία και η θεραπεία με κορτιζόνη. Παράγοντες κινδύνου είναι η μεγάλη ηλικία, το μειωμένο σωματικό βάρος, η μειωμένη σωματική άσκηση, η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου με τη τροφή, το κάπνισμα, ο αλκοολισμός, η χρόνια αναπνευστική νόσος, η γαστρεκτομή, η ημιπληγία, η νόσος Parkinson, η άνοια, τα μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης και οιστραδιόλης και η χρήση ηρεμιστικών.
Για όλους τους άνδρες με οστεοπόρωση θεωρείται απαραίτητη η πρόσληψη 1200-1500 mg ασβεστίου και 400-600 IU (διεθνείς μονάδες) την ημέρα βιταμίνης D. Δεν συστήνεται η χορήγηση ανδρογόνων, εκτός των περιπτώσεων στις οποίες διαπιστώνεται έλλειψη. Η χορήγηση τεστοστερόνης σε άνδρες με υπογοναδισμό αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Ιδιαίτερα ωφελούνται οι ασθενείς, στους οποίους χορηγείται το φάρμακο κατά την εφηβεία. Μια καινούργια προσέγγιση στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στον άνδρα και ίσως και στη γυναίκα, αποτελεί μια νέα ομάδα φαρμάκων, οι εκλεκτικοί τροποποιητές των ανδρογονικών υποδοχέων. Στην ομάδα αυτή των φαρμάκων υπάρχουν παράγοντες, οι οποίοι διεγείρουν την οστική παραγωγή, χωρίς να προκαλούν υπερτροφία του προστάτη στους άνδρες, ή σημεία αρρενοποίησης στις γυναίκες. Επιπλέον, συστήνεται άσκηση, που οδηγεί στην απώλεια βάρους. Τα διφωσφονικά αποτελούν σήμερα τη θεραπεία εκλογής της νόσου. Συστηματικές μετρήσεις της οστικής πυκνότητας θα πρέπει να γίνονται κάθε 1 έως 2 χρόνια για να ελέγχεται η ανταπόκριση στη θεραπεία.
Oct 19, 2009
Κλιματική αλλαγή και Ιστορία - Το κρύο έφερε περισσότερους πολέμους
Η επιδεινούμενη κλιματική αλλαγή, που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ξηρασία, έλλειψη νερού και άνοδο της στάθμης των θαλασσών, έχει εντείνει τους φόβους ότι μπορεί να οδηγήσει σε μελλοντικούς πολέμους και παγκόσμια κοινωνική αναταραχή. Όμως, μια νέα επιστημονική μελέτη, που ανέτρεξε στην ευρωπαϊκή ιστορία, συσχετίζοντας τα επίπεδα θερμοκρασίας του πλανήτη με τη συχνότητα πολέμων, διαπίστωσε ότι, τον περισσότερο χρόνο, τελικά, ίσχυε το αντίστροφο: όσο πιο κρύο ήταν το κλίμα τόσο αυξάνονταν οι πόλεμοι. Όμως, από τον 19ο αιώνα και μετά, αυτή η σχέση φαίνεται να έχει σταματήσει λόγω της βιομηχανικής επανάστασης.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Climatic Change" (Κλιματική Αλλαγή), έγινε από τον Ρίτσαρντ Τολ του Ινστιτούτου Οικονομικής και Κοινωνικής Έρευνας, στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, και τον Σεμπάστιαν Βάγκνερ του ερευνητικού Ινστιτούτου GKSS, στο Αμβούργο της Γερμανίας, σύμφωνα με τον "Εκόνομιστ". Μια παρόμοια έρευνα, που έγινε το 2006 από κινέζους επιστήμονες, υπό τον δρα Ζανγκ (Zhang), και δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό, είχε καταλήξει σε ανάλογο συμπέρασμα και για την Κίνα, ότι δηλαδή το κρύο και όχι η ζέστη στο παρελθόν έφερε πιο πολλούς πολέμους.
Οι ερευνητές συνέλεξαν, από μια ποικιλία πηγών, ιστορικά στοιχεία για το κλίμα και τις πολεμικές συγκρούσεις διάρκειας άνω του ενός έτους, στην Ευρώπη, κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια. Μέχρι τα μέσα περίπου του 18ου αιώνα, η τάση που διαπιστώθηκε ήταν σαφής (με ελάχιστη πιθανότητα σφάλματος): οι χαμηλότερες θερμοκρασίες σήμαιναν περισσότερους πολέμους. Στη συνέχεια, από τα τέλη του 18ου αιώνα και μέχρι σήμερα, η τάση αυτή εξαφανίζεται σταδιακά, χωρίς όμως να έχει αντικατασταθεί από την αντίθετή της, δηλαδή δεν έχει -ακόμα τουλάχιστον- διαπιστωθεί ότι η υψηλότερη θερμοκρασία σχετίζεται με περισσότερους πολέμους.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι πριν από τα μέσα του 18ου αιώνα, λόγω της έλλειψης της τεχνολογίας και της μικρής σχετικά επίδρασης του εμπορίου, οι χαμηλές θερμοκρασίες οδηγούσαν σε προβλήματα στις αγροτικές καλλιέργειες και συνεπώς σε έλλειψη τροφίμων, με συνέπεια να αυξάνεται η πιθανότητα συγκρούσεων για τον έλεγχο της λιγοστής τροφής και των καλλιεργούμενων εδαφών.
Όταν όμως άρχισε πια η βιομηχανική επανάσταση, οι νέες γεωργικές μέθοδοι και το αυξημένο εμπόριο, χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας και στη βελτίωση των μεταφορών, οδήγησαν σε αυξημένη αποδοτικότητα της καλλιεργούμενης γης, νέες καλλιέργειες, καλύτερη άρδευση κ.λπ. Όλα αυτά επέτρεπαν στα τρόφιμα να μετακινούνται από εκεί όπου υπήρχαν σε αφθονία, εκεί όπου υπήρχε έλλειψή τους, με συνέπεια να μην υπάρχουν πλέον οι ίδιες κοινωνικές πιέσεις για πολέμους προς κατάκτηση "ζωτικού χώρου".
Η ανάπτυξη των πόλεων και η σταδιακή επέκταση των μη αγροτικών επαγγελμάτων δημιούργησε νέα διαθέσιμα εισοδήματα, ώστε να αγοράζονται τα γεωργικά προϊόντα και έτσι να στηρίζονται οι αγρότες ακόμα και όταν ο κρύος καιρός δεν ήταν καλός για τις σοδειές.
Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, το γεγονός ότι ήταν μάλλον το κρύο παρά η ζέστη που προκάλεσαν πολέμους στην Ευρώπη στο παρελθόν, δεν σημαίνει ότι η μελλοντική άνοδος των θερμοκρασιών δεν θα προκαλέσει ανάλογα προβλήματα. Το δίδαγμα της νέας έρευνας είναι ότι για να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες των μελλοντικών πολέμων, καθώς επιδεινώνεται η κλιματική αλλαγή, πρέπει να στηριχτούν οι γεωργοί με διάφορους τρόπους: νέες βελτιωμένες καλλιέργειες, αγρο-βιοτεχνολογία, ελεύθερο εμπόριο, γενικότερη οικονομική ανάπτυξη της υπαίθρου κ.α. Έτσι, θα μειωθούν οι αφορμές και οι αιτίες για πόλεμο.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.springerlink.com/content/e78581pv740rx500/?p=69054829b796490696a247d67c1ed756π=6
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Climatic Change" (Κλιματική Αλλαγή), έγινε από τον Ρίτσαρντ Τολ του Ινστιτούτου Οικονομικής και Κοινωνικής Έρευνας, στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, και τον Σεμπάστιαν Βάγκνερ του ερευνητικού Ινστιτούτου GKSS, στο Αμβούργο της Γερμανίας, σύμφωνα με τον "Εκόνομιστ". Μια παρόμοια έρευνα, που έγινε το 2006 από κινέζους επιστήμονες, υπό τον δρα Ζανγκ (Zhang), και δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό, είχε καταλήξει σε ανάλογο συμπέρασμα και για την Κίνα, ότι δηλαδή το κρύο και όχι η ζέστη στο παρελθόν έφερε πιο πολλούς πολέμους.
Οι ερευνητές συνέλεξαν, από μια ποικιλία πηγών, ιστορικά στοιχεία για το κλίμα και τις πολεμικές συγκρούσεις διάρκειας άνω του ενός έτους, στην Ευρώπη, κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια. Μέχρι τα μέσα περίπου του 18ου αιώνα, η τάση που διαπιστώθηκε ήταν σαφής (με ελάχιστη πιθανότητα σφάλματος): οι χαμηλότερες θερμοκρασίες σήμαιναν περισσότερους πολέμους. Στη συνέχεια, από τα τέλη του 18ου αιώνα και μέχρι σήμερα, η τάση αυτή εξαφανίζεται σταδιακά, χωρίς όμως να έχει αντικατασταθεί από την αντίθετή της, δηλαδή δεν έχει -ακόμα τουλάχιστον- διαπιστωθεί ότι η υψηλότερη θερμοκρασία σχετίζεται με περισσότερους πολέμους.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι πριν από τα μέσα του 18ου αιώνα, λόγω της έλλειψης της τεχνολογίας και της μικρής σχετικά επίδρασης του εμπορίου, οι χαμηλές θερμοκρασίες οδηγούσαν σε προβλήματα στις αγροτικές καλλιέργειες και συνεπώς σε έλλειψη τροφίμων, με συνέπεια να αυξάνεται η πιθανότητα συγκρούσεων για τον έλεγχο της λιγοστής τροφής και των καλλιεργούμενων εδαφών.
Όταν όμως άρχισε πια η βιομηχανική επανάσταση, οι νέες γεωργικές μέθοδοι και το αυξημένο εμπόριο, χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας και στη βελτίωση των μεταφορών, οδήγησαν σε αυξημένη αποδοτικότητα της καλλιεργούμενης γης, νέες καλλιέργειες, καλύτερη άρδευση κ.λπ. Όλα αυτά επέτρεπαν στα τρόφιμα να μετακινούνται από εκεί όπου υπήρχαν σε αφθονία, εκεί όπου υπήρχε έλλειψή τους, με συνέπεια να μην υπάρχουν πλέον οι ίδιες κοινωνικές πιέσεις για πολέμους προς κατάκτηση "ζωτικού χώρου".
Η ανάπτυξη των πόλεων και η σταδιακή επέκταση των μη αγροτικών επαγγελμάτων δημιούργησε νέα διαθέσιμα εισοδήματα, ώστε να αγοράζονται τα γεωργικά προϊόντα και έτσι να στηρίζονται οι αγρότες ακόμα και όταν ο κρύος καιρός δεν ήταν καλός για τις σοδειές.
Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, το γεγονός ότι ήταν μάλλον το κρύο παρά η ζέστη που προκάλεσαν πολέμους στην Ευρώπη στο παρελθόν, δεν σημαίνει ότι η μελλοντική άνοδος των θερμοκρασιών δεν θα προκαλέσει ανάλογα προβλήματα. Το δίδαγμα της νέας έρευνας είναι ότι για να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες των μελλοντικών πολέμων, καθώς επιδεινώνεται η κλιματική αλλαγή, πρέπει να στηριχτούν οι γεωργοί με διάφορους τρόπους: νέες βελτιωμένες καλλιέργειες, αγρο-βιοτεχνολογία, ελεύθερο εμπόριο, γενικότερη οικονομική ανάπτυξη της υπαίθρου κ.α. Έτσι, θα μειωθούν οι αφορμές και οι αιτίες για πόλεμο.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.springerlink.com/content/e78581pv740rx500/?p=69054829b796490696a247d67c1ed756π=6
Oct 18, 2009
Οι γυναίκες κλαίνε πολύ περισσότερο από τους άνδρες και για διαφορετικούς λόγους
Οι γυναίκες κλαίνε πολύ περισσότερο, μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και είναι λιγότερο συγκρατημένες από τους άνδρες, σύμφωνα με μια γερμανική μελέτη που δημοσιοποιήθηκε σήμερα, η οποία αποκαλύπτει ότι τελικώς το κλάμα είναι ένα μυστήριο.
Οι γυναίκες, σύμφωνα με τη μελέτη της γερμανικής οφθαλμολογικής εταιρείας, κλαίνε 30-64 φορές ετησίως έναντι των ανδρών που κλαίνε 6 έως 17 φορές το ίδιο χρονικό διάστημα, μια διαφορά που εμφανίζεται μόνο τους ενήλικες, αφού έως τα 13 χρόνια τους τα κορίτσια και τα αγόρια κλαίνε περίπου το ίδιο.
Μετά από την ηλικία αυτή, των 13 χρόνων, οι άνδρες αρχίζουν να κλαίνε λιγότερο, περιστασιακά και με λιγότερη ένταση απ΄οτι οι γυναίκες, σύμφωνα με τη μελέτη, που συνταιριάζει πολλές παρεμφερείς επιστημονικές μελέτες για το φαινόμενο αυτό.
Στη μελέτη αναφέρεται ότι το κλάμα των ανδρών δεν διαρκεί περισσότερο από 2-3 λεπτά, ενώ των γυναικών υπερβαίνει τα έξι λεπτά.
Σημειώνεται μάλιστα ότι το κλάμα των γυναικών καταλήγει σε λυγμούς στις 65% των περιπτώσεων ενώ στους άνδρες καταλήγει σε λυγμούς μόνο σε ποσοστό 6%.
"Το γυναικείο κλάμα διαρκεί πολύ, έχει ένα χαρακτήρα πιο δραματικό και σκίζει την καρδιά", ανέφερε η καθηγήτρια Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Λούντφιχ-Μαξιμίλιαν του Μονάχου, Ελίζαμπεθ Μέσμερ.
Οι γυναίκες βάζουν τα κλάματα συχνά όταν δεν αισθάνονται πολύ καλά και "ανεβασμένες", όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες που δεν μπορούν να λύσουν εύκολα ή όταν θυμούνται γεγονότα του παρελθόντος, προστίθεται στην έκθεση, που επισημαίνει ότι αντιθέτως οι άνδρες κλαίνε όταν χαλάσει μια σχέση τους ή όταν συμπονούν κάποιον πολύ.
Οι γυναίκες, σύμφωνα με τη μελέτη της γερμανικής οφθαλμολογικής εταιρείας, κλαίνε 30-64 φορές ετησίως έναντι των ανδρών που κλαίνε 6 έως 17 φορές το ίδιο χρονικό διάστημα, μια διαφορά που εμφανίζεται μόνο τους ενήλικες, αφού έως τα 13 χρόνια τους τα κορίτσια και τα αγόρια κλαίνε περίπου το ίδιο.
Μετά από την ηλικία αυτή, των 13 χρόνων, οι άνδρες αρχίζουν να κλαίνε λιγότερο, περιστασιακά και με λιγότερη ένταση απ΄οτι οι γυναίκες, σύμφωνα με τη μελέτη, που συνταιριάζει πολλές παρεμφερείς επιστημονικές μελέτες για το φαινόμενο αυτό.
Στη μελέτη αναφέρεται ότι το κλάμα των ανδρών δεν διαρκεί περισσότερο από 2-3 λεπτά, ενώ των γυναικών υπερβαίνει τα έξι λεπτά.
Σημειώνεται μάλιστα ότι το κλάμα των γυναικών καταλήγει σε λυγμούς στις 65% των περιπτώσεων ενώ στους άνδρες καταλήγει σε λυγμούς μόνο σε ποσοστό 6%.
"Το γυναικείο κλάμα διαρκεί πολύ, έχει ένα χαρακτήρα πιο δραματικό και σκίζει την καρδιά", ανέφερε η καθηγήτρια Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Λούντφιχ-Μαξιμίλιαν του Μονάχου, Ελίζαμπεθ Μέσμερ.
Οι γυναίκες βάζουν τα κλάματα συχνά όταν δεν αισθάνονται πολύ καλά και "ανεβασμένες", όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες που δεν μπορούν να λύσουν εύκολα ή όταν θυμούνται γεγονότα του παρελθόντος, προστίθεται στην έκθεση, που επισημαίνει ότι αντιθέτως οι άνδρες κλαίνε όταν χαλάσει μια σχέση τους ή όταν συμπονούν κάποιον πολύ.
Oct 9, 2009
Στο 1/4 του πληθυσμού της Γης υπολογίζονται οι μουσουλμάνοι
Οι μουσουλμάνοι αποτελούν το 1/4 του παγκόσμιου πληθυσμού και αριθμούν 1,6 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη σε περισσότερες από 200 χώρες από τις οργανώσεις-δεξαμενές σκέψεις Pew Forum on Religion και Public Life.
Οι δεξαμενές σκέψεις που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον ανακάλυψαν ότι το 60% των μουσουλμάνων του Κόσμου ζουν στην Ασία και το 20% εξ' αυτών στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Περίπου το 87% έως το 90% είναι σουνίτες και το 10% έως το 13% είναι σιίτες.
Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα μουσουλμάνων κατοικεί στην Ινδονησία 202,9 εκατομμύρια, στο Πακιστάν 174 εκατομμύρια και στην Ινδία 160,9 εκατομμύρια.
Περίπου το 80% διαβιούν σε χώρες όπου αποτελούν την πλειοψηφία αλλά τα 317 εκατομμύρια είναι μέλη θρησκευτικών μειονοτήτων στις πατρίδες τους. Χώρες με μεγάλες μουσουλμανικές μειονότητες είναι η Ινδία, η Αιθιοπία και η Κίνα. Η Ρωσία με 16,4 εκατομμύρια και η Γερμανία με 4 εκατομμύρια είναι οι χώρες εκτός Ασίας και Αφρικής που συμπληρώνουν τον κατάλογο των 10 χωρών με τους μεγαλύτερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς.
Πρόκειται για την πρώτη δημογραφική ανάλυση του είδους και χρησιμοποιήθηκαν 1.500 πηγές, μεταξύ των οποίων απογραφικά δελτία και άλλα πληθυσμιακά στοιχεία από 232 χώρες.
Οι δεξαμενές σκέψεις που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον ανακάλυψαν ότι το 60% των μουσουλμάνων του Κόσμου ζουν στην Ασία και το 20% εξ' αυτών στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Περίπου το 87% έως το 90% είναι σουνίτες και το 10% έως το 13% είναι σιίτες.
Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα μουσουλμάνων κατοικεί στην Ινδονησία 202,9 εκατομμύρια, στο Πακιστάν 174 εκατομμύρια και στην Ινδία 160,9 εκατομμύρια.
Περίπου το 80% διαβιούν σε χώρες όπου αποτελούν την πλειοψηφία αλλά τα 317 εκατομμύρια είναι μέλη θρησκευτικών μειονοτήτων στις πατρίδες τους. Χώρες με μεγάλες μουσουλμανικές μειονότητες είναι η Ινδία, η Αιθιοπία και η Κίνα. Η Ρωσία με 16,4 εκατομμύρια και η Γερμανία με 4 εκατομμύρια είναι οι χώρες εκτός Ασίας και Αφρικής που συμπληρώνουν τον κατάλογο των 10 χωρών με τους μεγαλύτερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς.
Πρόκειται για την πρώτη δημογραφική ανάλυση του είδους και χρησιμοποιήθηκαν 1.500 πηγές, μεταξύ των οποίων απογραφικά δελτία και άλλα πληθυσμιακά στοιχεία από 232 χώρες.
Oct 8, 2009
Θύματα σεξουαλικής κακοποίησης έως 10% των παιδιών
Θύματα σεξουαλικής κακοποίησης "με διείσδυση" έχουν πέσει στις βιομηχανικές χώρες το 5% έως και το 10% των κοριτσιών και των αγοριών κατά την διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, σύμφωνα με έκθεση του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF), που δημοσιεύεται σήμερα. "Εκτιμούμε ότι κατά την διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας το 5% έως το 10% των κοριτσιών και έως και το 5% των αγοριών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης με διείσδυση, ενώ ο αριθμός αυτός είναι μέχρι και τρεις φορές μεγαλύτερος για κάθε άλλου είδους σεξουαλική κακοποίηση", ανέφερε η έκθεση με τίτλο "Πρόοδος για τα παιδιά-μία έκθεση για την προστασία των παιδιών".
"Κάθε χρόνο, τουλάχιστον το 4% των παιδιών στις βιομηχανικές χώρες πέφτουν θύματα σωματικής βίας, ενώ ένα παιδί στα δέκα είναι θύμα παραμέλησης ή ψυχολογικής βίας από τους γονείς του ή από τους κηδεμόνες στο 80% των περιπτώσεων", σύμφωνα με την UNICEF.
"Σε γενικές γραμμές, ο αριθμός των παιδιών που σε όλον τον κόσμο είναι εκτεθειμένα στη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση είναι ανησυχητικός" τονίζει η έκθεση, που δημοσιεύτηκε με αφορμή την 20η επέτειο της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των παιδιών.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, δύο παιδιά στα τρία υφίστανται σωματική τιμωρία. Από 500 εκατομμύρια έως και 1,5 δισεκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο υπόκεινται σε πράξεις βίας, σύμφωνα με την έκθεση.
"Περισσότερο από το ήμισυ των παιδιών που βρίσκονται υπό κράτηση δεν έχουν δικαστεί, ούτε καταδικαστεί, ενώ η παιδική εργασία πλήττει περισσότερα από 150 εκατομμύρια παιδιά από 5 έως 14 ετών", αποκαλύπτει η UNICEF.
"Σχεδόν 51 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν καταχωρηθεί κατά τη γέννηση τους, εκ των οποίων τα μισά βρίσκονται στη Νότια Ασία", καταγγέλλει η UNICEF, προσθέτοντας ότι τα παιδιά που δεν διαθέτουν πιστοποιητικό γεννήσεως διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, σωματεμπορίας και παράνομης υιοθεσίας.
Τέλος, λίγο περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο παιδιά ζουν σε περιοχές οι οποίες πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις, 18 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί, ενώ πάνω από 250.000 έχουν στρατολογηθεί από ένοπλες ομάδες.
"Κάθε χρόνο, τουλάχιστον το 4% των παιδιών στις βιομηχανικές χώρες πέφτουν θύματα σωματικής βίας, ενώ ένα παιδί στα δέκα είναι θύμα παραμέλησης ή ψυχολογικής βίας από τους γονείς του ή από τους κηδεμόνες στο 80% των περιπτώσεων", σύμφωνα με την UNICEF.
"Σε γενικές γραμμές, ο αριθμός των παιδιών που σε όλον τον κόσμο είναι εκτεθειμένα στη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση είναι ανησυχητικός" τονίζει η έκθεση, που δημοσιεύτηκε με αφορμή την 20η επέτειο της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των παιδιών.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, δύο παιδιά στα τρία υφίστανται σωματική τιμωρία. Από 500 εκατομμύρια έως και 1,5 δισεκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο υπόκεινται σε πράξεις βίας, σύμφωνα με την έκθεση.
"Περισσότερο από το ήμισυ των παιδιών που βρίσκονται υπό κράτηση δεν έχουν δικαστεί, ούτε καταδικαστεί, ενώ η παιδική εργασία πλήττει περισσότερα από 150 εκατομμύρια παιδιά από 5 έως 14 ετών", αποκαλύπτει η UNICEF.
"Σχεδόν 51 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν καταχωρηθεί κατά τη γέννηση τους, εκ των οποίων τα μισά βρίσκονται στη Νότια Ασία", καταγγέλλει η UNICEF, προσθέτοντας ότι τα παιδιά που δεν διαθέτουν πιστοποιητικό γεννήσεως διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, σωματεμπορίας και παράνομης υιοθεσίας.
Τέλος, λίγο περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο παιδιά ζουν σε περιοχές οι οποίες πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις, 18 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί, ενώ πάνω από 250.000 έχουν στρατολογηθεί από ένοπλες ομάδες.
Oct 2, 2009
Ανακαλύφθηκε σκελετός ανθρωποειδούς 4,4 εκατ. ετών, πολύ παλαιότερος από τη "Λούσι"
Μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις των τελευταίων ετών, η οποία ξαναγράφει την προϊστορία της ανθρώπινης εξέλιξης, ανακοινώθηκε από επιστήμονες, που βρήκαν τον παλαιότερο, σχεδόν πλήρη, σκελετό ανθρωποειδούς. Πρόκειται για ένα θηλυκό πλάσμα, ηλικίας 4,4 εκατ. ετών, που ονομάστηκε "Άρδι" και έρχεται πλέον να υποσκελίσει στη δεύτερη θέση την πασίγνωστη "Λούσι", ηλικίας 3,2 εκατ. ετών, και να πάρει την θέση της τελευταίας ως το "απολίθωμα του αιώνα".
Η ανακάλυψη, που έγινε στην Αιθιοπία, στην έρημο Αφάρ, 230 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Αντίς Αμπέμπα, σύμφωνα με το BBC, όλα τα ξένα πρακτορεία και το περιοδικό Nature, έχει μεγάλη σημασία, επειδή, δείχνει, μεταξύ άλλων, ότι οι άνθρωποι δεν εξελίχτηκαν από αρχαίους χιμπατζήδες (πρωτοχιμπατζήδες), όπως πιστευόταν από την εποχή του Δαρβίνου. Αντίθετα, οι πρόγονοι του ανθρώπου φαίνεται πως ακολούθησαν μια ξεχωριστή εξελικτική γραμμή, διαχωριζόμενοι από τον τελευταίο κοινό πρόγονο, τον οποίο μοιράζονταν πριν εκατομμύρια χρόνια (οι εκτιμήσεις διαφέρουν από έξι έως δέκα εκατ.) τόσο οι πρώτοι ανθρωπίδες (ανθρωποειδείς), όσο και οι εξαφανισμένοι σήμερα πρόγονοι των μεγάλων πιθήκων.
Τα νέα απολιθώματα του Αρδιπίθηκου (Ardipithecus ramidus), η οποία για συντομία βαφτίστηκε "Άρδι", προσφέρουν την πρώτη ουσιαστική εικόνα για τη βιολογία εκείνου του προανθρώπινου είδους, που είχε ύψος 1,20 εκατοστά και ζύγιζε περίπου 50 κιλά (δηλαδή έμοιαζε σε διαστάσεις με τον χιμπατζή), περπατούσε όμως όρθιο στα δύο πόδια του όπως οι σύγχρονοι άνθρωποι και όχι σκυφτό με τη βοήθεια των χεριών του, όπως οι σημερινοί χιμπατζήδες. Παράλληλα, διέθετε ένα μεγάλο δάχτυλο στο πόδι, με το οποίο μπορούσε να πιαστεί από ένα δέντρο για να φάει καρπούς και να ξεφύγει από τα αρπακτικά, όπως κάνουν οι πίθηκοι, ενώ λόγω αυτής της δομής του πέλματός του δεν θα μπορούσε να τρέξει μεγάλες αποστάσεις και θα προτιμούσε ως σπίτι μάλλον τα κλαδιά των δέντρων.
Μέχρι τώρα, το αρχαιότερο σχεδόν πλήρες απολίθωμα μακρινού συγγενούς μας ήταν του Αυστραλοπίθηκου (Australopithecus afarensis), που αποκλήθηκε "Λούσι", το οποίο βρέθηκε το 1974 επίσης στην Αιθιοπία και παρείχε την πρώτη απόδειξη ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου περπάτησαν όρθιοι πριν καν αναπτύξουν μεγάλους εγκεφάλους. Επειδή όμως η "Λούσι" έμοιαζε περισσότερο με τους σύγχρονους ανθρώπους, δεν παρείχε μια πιο αποκαλυπτική εικόνα για το πώς ήσαν οι μακρινοί πρόγονοι του ανθρώπου, οι οποίοι βρίσκονταν κοντύτερα στον κοινό πρόγονο με τους πιθήκους, κάτι που κάνει πλέον η "Άρδι".
Η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε 11 επιστημονικές εργασίες στο περιοδικό "Science", οι οποίες συνοψίζουν μια επίπονη εργασία 17 ετών (τα πρώτα τμήματα της "Άρδι" ανακαλύφθηκαν το 1992) από 50 συνεργαζόμενους ερευνητές από δέκα χώρες του κόσμου. Επρόκειτο για μια από τις πιο φιλόδοξες και μακρόχρονες ανθρωπολογικές έρευνες που έχουν ποτέ διεξαχθεί παγκοσμίως, μέσα σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, σε σημείο που η έρευνα χαρακτηρίστηκε "το Σχέδιο Μανχάταν της Ανθρωπολογίας" (αναφορά στην κατασκευή της ατομικής βόμβας στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο).
"Τα νέα απολιθώματα φωτίζουν μια μαύρη τρύπα στην εξέλιξη πριν 4,5 εκατ. χρόνια. Δεν είναι χιμπατζής, δεν είναι άνθρωπος. Δείχνουν πώς ήμασταν κάποτε", δήλωσε ο παλαιοανθρωπολόγος Τιμ Γουάιτ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, ένας από τους υπεύθυνους για την ανακάλυψη και μελέτη της "Άρδι".
Η "Άρδι" δεν είναι το αρχαιότερο απολίθωμα πρώιμου ανθρωπίδη, αλλά είναι σίγουρα το πιο πλήρες, καθώς έχουν βρεθεί και αποκατασταθεί το μεγαλύτερο μέρος του κρανίου, το σαγόνι, η λεκάνη, τα πόδια και τα χέρια της. Ο αρχαιότερος γνωστός Αρδιπίθηκος έζησε πριν από περίπου 5,8 εκατ. χρόνια στην Αιθιοπία. Οι άλλοι αρχαιότεροι γνωστοί ανθρωπίδες είναι ο Orrorin tugenensis που ζούσε στην Κένυα πριν από 6 εκατ. χρόνια και ο Σαχελάνθρωπος του Τσαντ (Sahelanthropus tchadensis) που έζησε επίσης πριν από 6 εκατ. χρόνια.
Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι θα χρειαστούν και άλλα απολιθώματα για να βεβαιωθούν ότι η "Άρδι" ήταν ο άμεσος πρόγονος του ανθρώπου, αλλά σε κάθε περίπτωση δήλωσαν σίγουροι ότι ο άμεσος πρόγονός μας θα ήταν ένα στενά συγγενικά είδος, παρόμοιο σε εμφάνιση και εξελικτικές προσαρμογές.
Η ανακάλυψη, που έγινε στην Αιθιοπία, στην έρημο Αφάρ, 230 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Αντίς Αμπέμπα, σύμφωνα με το BBC, όλα τα ξένα πρακτορεία και το περιοδικό Nature, έχει μεγάλη σημασία, επειδή, δείχνει, μεταξύ άλλων, ότι οι άνθρωποι δεν εξελίχτηκαν από αρχαίους χιμπατζήδες (πρωτοχιμπατζήδες), όπως πιστευόταν από την εποχή του Δαρβίνου. Αντίθετα, οι πρόγονοι του ανθρώπου φαίνεται πως ακολούθησαν μια ξεχωριστή εξελικτική γραμμή, διαχωριζόμενοι από τον τελευταίο κοινό πρόγονο, τον οποίο μοιράζονταν πριν εκατομμύρια χρόνια (οι εκτιμήσεις διαφέρουν από έξι έως δέκα εκατ.) τόσο οι πρώτοι ανθρωπίδες (ανθρωποειδείς), όσο και οι εξαφανισμένοι σήμερα πρόγονοι των μεγάλων πιθήκων.
Τα νέα απολιθώματα του Αρδιπίθηκου (Ardipithecus ramidus), η οποία για συντομία βαφτίστηκε "Άρδι", προσφέρουν την πρώτη ουσιαστική εικόνα για τη βιολογία εκείνου του προανθρώπινου είδους, που είχε ύψος 1,20 εκατοστά και ζύγιζε περίπου 50 κιλά (δηλαδή έμοιαζε σε διαστάσεις με τον χιμπατζή), περπατούσε όμως όρθιο στα δύο πόδια του όπως οι σύγχρονοι άνθρωποι και όχι σκυφτό με τη βοήθεια των χεριών του, όπως οι σημερινοί χιμπατζήδες. Παράλληλα, διέθετε ένα μεγάλο δάχτυλο στο πόδι, με το οποίο μπορούσε να πιαστεί από ένα δέντρο για να φάει καρπούς και να ξεφύγει από τα αρπακτικά, όπως κάνουν οι πίθηκοι, ενώ λόγω αυτής της δομής του πέλματός του δεν θα μπορούσε να τρέξει μεγάλες αποστάσεις και θα προτιμούσε ως σπίτι μάλλον τα κλαδιά των δέντρων.
Μέχρι τώρα, το αρχαιότερο σχεδόν πλήρες απολίθωμα μακρινού συγγενούς μας ήταν του Αυστραλοπίθηκου (Australopithecus afarensis), που αποκλήθηκε "Λούσι", το οποίο βρέθηκε το 1974 επίσης στην Αιθιοπία και παρείχε την πρώτη απόδειξη ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου περπάτησαν όρθιοι πριν καν αναπτύξουν μεγάλους εγκεφάλους. Επειδή όμως η "Λούσι" έμοιαζε περισσότερο με τους σύγχρονους ανθρώπους, δεν παρείχε μια πιο αποκαλυπτική εικόνα για το πώς ήσαν οι μακρινοί πρόγονοι του ανθρώπου, οι οποίοι βρίσκονταν κοντύτερα στον κοινό πρόγονο με τους πιθήκους, κάτι που κάνει πλέον η "Άρδι".
Η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε 11 επιστημονικές εργασίες στο περιοδικό "Science", οι οποίες συνοψίζουν μια επίπονη εργασία 17 ετών (τα πρώτα τμήματα της "Άρδι" ανακαλύφθηκαν το 1992) από 50 συνεργαζόμενους ερευνητές από δέκα χώρες του κόσμου. Επρόκειτο για μια από τις πιο φιλόδοξες και μακρόχρονες ανθρωπολογικές έρευνες που έχουν ποτέ διεξαχθεί παγκοσμίως, μέσα σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, σε σημείο που η έρευνα χαρακτηρίστηκε "το Σχέδιο Μανχάταν της Ανθρωπολογίας" (αναφορά στην κατασκευή της ατομικής βόμβας στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο).
"Τα νέα απολιθώματα φωτίζουν μια μαύρη τρύπα στην εξέλιξη πριν 4,5 εκατ. χρόνια. Δεν είναι χιμπατζής, δεν είναι άνθρωπος. Δείχνουν πώς ήμασταν κάποτε", δήλωσε ο παλαιοανθρωπολόγος Τιμ Γουάιτ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, ένας από τους υπεύθυνους για την ανακάλυψη και μελέτη της "Άρδι".
Η "Άρδι" δεν είναι το αρχαιότερο απολίθωμα πρώιμου ανθρωπίδη, αλλά είναι σίγουρα το πιο πλήρες, καθώς έχουν βρεθεί και αποκατασταθεί το μεγαλύτερο μέρος του κρανίου, το σαγόνι, η λεκάνη, τα πόδια και τα χέρια της. Ο αρχαιότερος γνωστός Αρδιπίθηκος έζησε πριν από περίπου 5,8 εκατ. χρόνια στην Αιθιοπία. Οι άλλοι αρχαιότεροι γνωστοί ανθρωπίδες είναι ο Orrorin tugenensis που ζούσε στην Κένυα πριν από 6 εκατ. χρόνια και ο Σαχελάνθρωπος του Τσαντ (Sahelanthropus tchadensis) που έζησε επίσης πριν από 6 εκατ. χρόνια.
Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι θα χρειαστούν και άλλα απολιθώματα για να βεβαιωθούν ότι η "Άρδι" ήταν ο άμεσος πρόγονος του ανθρώπου, αλλά σε κάθε περίπτωση δήλωσαν σίγουροι ότι ο άμεσος πρόγονός μας θα ήταν ένα στενά συγγενικά είδος, παρόμοιο σε εμφάνιση και εξελικτικές προσαρμογές.
Οι γυναίκες κοιμούνται περισσότερο και καλύτερα από τους άνδρες, αλλά δεν το παραδέχονται
Οι γυναίκες κάποιας ηλικίας πιστεύουν ότι κοιμούνται λιγότερη ώρα και χειρότερα από τους άνδρες τους, αλλά μια νέα ολλανδική επιστημονική μελέτη έρχεται να αποδείξει ότι τελικά ισχύει το αντίθετο. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες συστηματικά υποτιμούν την ποιότητα του ύπνου τους, θεωρώντας ότι είναι πιο σύντομος και πιο ανήσυχος σε σχέση με των ανδρών τους, όμως στην πραγματικότητα κοιμούνται καλύτερα, απλώς είτε δεν το ξέρουν είτε δεν θέλουν να το παραδεχτούν!
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Έρασμος στο Ρότερνταμ, υπό τον δρα Χένιγκ Τιμάγιερ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Sleep" (Ύπνος), σύμφωνα με το BBC. Μελέτησε τον ύπνο περίπου 1.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 59-79 ετών.
Σύμφωνα με τους ολλανδούς ερευνητές, οι γυναίκες ίσως χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους άνδρες, συνεπώς ο ίδιος χρόνος ύπνου, που είναι αρκετός για τους άνδρες, δεν επαρκεί στις γυναίκες. Οι γυναίκες δήλωσαν ότι κοιμούνται κατά μέσο όρο 13,2 λεπτά λιγότερα κάθε βράδυ σε σχέση με τους άνδρες και επίσης ότι χρειάζονται περίπου δέκα λεπτά περισσότερα για να τις πάρει ο ύπνος. Δήλωσαν ακόμα ότι θεωρούν κατά 4,2% χαμηλότερη την ποιότητα του ύπνου τους, κατά μέσο όρο, έναντι των ανδρών.
Όταν όμως ο ύπνος τους μετρήθηκε αντικειμενικά (με την χρήση μιας ειδικής συσκευής, που φοριόταν από τους εθελοντές στον καρπό τους επί μια εβδομάδα), διαπιστώθηκε ότι οι υποκειμενικές εκτιμήσεις των γυναικών ήσαν λανθασμένες και ότι τελικά κοιμούνταν 16 λεπτά παραπάνω από τους άνδρες τους, ενώ παράλληλα ο ύπνος τους βρέθηκε να είναι λιγότερο διακεκομμένος και μεγαλύτερης ποιότητας σε σχέση με τους άνδρες.
Από την άλλη, διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες υπερεκτιμούν την ώρα που κοιμούνται και την ποιότητα του ύπνου τους, ακόμα περισσότερο από ό,τι οι γυναίκες υποτιμούν το δικό τους ύπνο, με συνέπεια οι γυναίκες τελικά, συγκριτικά με τους άνδρες, να είναι πιο ακριβείς στη δική τους αξιολόγηση. Οι άνδρες νόμιζαν ότι κοιμούνται, κατά μέσο, επί 7,01 ώρες κάθε βράδυ, αλλά στην πραγματικότητα κοιμούνταν 6,4 ώρες. Οι γυναίκες νόμιζαν ότι κοιμούνται 6,79 ώρες, αλλά κοιμούνταν 6,65 ώρες.
Η χρήση υπνωτικών ήταν πιο συχνή στις γυναίκες (14,9%) από ό,τι στους άνδρες (6,1%) και όσες γυναίκες έπαιρναν τέτοια χάπια, ήταν πολύ πιθανότερο να νομίζουν ότι κοιμούνται λιγότερο. Αντίθετα, η χρήση του αλκοόλ πριν τον ύπνο ήταν συχνότερη στους άνδρες, αλλά τελικά φάνηκε να μικραίνει την χρονική διάρκεια του ύπνου τους.
Η έρευνα έγινε από επιστήμονες του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Έρασμος στο Ρότερνταμ, υπό τον δρα Χένιγκ Τιμάγιερ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Sleep" (Ύπνος), σύμφωνα με το BBC. Μελέτησε τον ύπνο περίπου 1.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 59-79 ετών.
Σύμφωνα με τους ολλανδούς ερευνητές, οι γυναίκες ίσως χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους άνδρες, συνεπώς ο ίδιος χρόνος ύπνου, που είναι αρκετός για τους άνδρες, δεν επαρκεί στις γυναίκες. Οι γυναίκες δήλωσαν ότι κοιμούνται κατά μέσο όρο 13,2 λεπτά λιγότερα κάθε βράδυ σε σχέση με τους άνδρες και επίσης ότι χρειάζονται περίπου δέκα λεπτά περισσότερα για να τις πάρει ο ύπνος. Δήλωσαν ακόμα ότι θεωρούν κατά 4,2% χαμηλότερη την ποιότητα του ύπνου τους, κατά μέσο όρο, έναντι των ανδρών.
Όταν όμως ο ύπνος τους μετρήθηκε αντικειμενικά (με την χρήση μιας ειδικής συσκευής, που φοριόταν από τους εθελοντές στον καρπό τους επί μια εβδομάδα), διαπιστώθηκε ότι οι υποκειμενικές εκτιμήσεις των γυναικών ήσαν λανθασμένες και ότι τελικά κοιμούνταν 16 λεπτά παραπάνω από τους άνδρες τους, ενώ παράλληλα ο ύπνος τους βρέθηκε να είναι λιγότερο διακεκομμένος και μεγαλύτερης ποιότητας σε σχέση με τους άνδρες.
Από την άλλη, διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες υπερεκτιμούν την ώρα που κοιμούνται και την ποιότητα του ύπνου τους, ακόμα περισσότερο από ό,τι οι γυναίκες υποτιμούν το δικό τους ύπνο, με συνέπεια οι γυναίκες τελικά, συγκριτικά με τους άνδρες, να είναι πιο ακριβείς στη δική τους αξιολόγηση. Οι άνδρες νόμιζαν ότι κοιμούνται, κατά μέσο, επί 7,01 ώρες κάθε βράδυ, αλλά στην πραγματικότητα κοιμούνταν 6,4 ώρες. Οι γυναίκες νόμιζαν ότι κοιμούνται 6,79 ώρες, αλλά κοιμούνταν 6,65 ώρες.
Η χρήση υπνωτικών ήταν πιο συχνή στις γυναίκες (14,9%) από ό,τι στους άνδρες (6,1%) και όσες γυναίκες έπαιρναν τέτοια χάπια, ήταν πολύ πιθανότερο να νομίζουν ότι κοιμούνται λιγότερο. Αντίθετα, η χρήση του αλκοόλ πριν τον ύπνο ήταν συχνότερη στους άνδρες, αλλά τελικά φάνηκε να μικραίνει την χρονική διάρκεια του ύπνου τους.
Sep 30, 2009
Ο αριθμός των γνωστών ειδών στη Γη αυξήθηκε στα 1,9 εκατ. - Το 10% απειλείται με εξαφάνιση
Ο πιο περιεκτικός κατάλογος με τα γνωστά ζώα και φυτά του πλανήτη μας αυξήθηκε κατά 114.000 είδη την τελευταία τριετία (αύξηση 6,3%), με αποτέλεσμα ο συνολικός αριθμός των ειδών στη Γη, που έχουν καταγράψει οι επιστήμονες, να φτάνει πλέον τα 1,9 εκατατομμύρια. Από αυτά, σχεδόν ένα στα δέκα (9,2%) απειλείται με εξαφάνιση, λόγω της καταστροφής των οικοσυστημάτων, της κλιματικής αλλαγής και άλλων πιέσεων, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική μελέτη.
Η έκθεση εκτιμά ότι στον πλανήτη μας υπάρχουν περίπου 11 εκατ. ζωντανά είδη (αν και οι επιστημονικές εκτιμήσεις διαφέρουν εντυπωσιακά, από 3 εκατ. έως 100 εκατ. είδη), συνεπώς έχει ανακαλυφθεί μόνο ένα μικρό μέρος της βιοποικιλότητας (γύρω στο 17%), καθώς πολλά ασπόνδυλα, μύκητες και άλλοι οργανισμοί δεν έχουν βρεθεί ακόμα. Όμως οι ερευνητές εκφράζουν το φόβο ότι αρκετά από τα ακόμα άγνωστα είδη θα εξαφανιστούν, λόγω των περιβαλλοντικών πιέσεων που δέχονται, πριν καν ανακαλυφθούν, σύμφωνα με τον "Γκάρντιαν" και τους "Τάιμς" του Λονδίνου.
Η Αυστραλία, που έχει έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς εξαφάνισης ειδών στον κόσμο, είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που τηρεί ένα πλήρες αρχείο των απειλούμενων ειδών. Η επιστημονική μελέτη, με τίτλο "Ο Αριθμός των Ζωντανών Ειδών στον Κόσμο", για λογαριασμό του αυστραλιανού υπουργείου Περιβάλλοντος, είναι η μοναδική ολοκληρωμένη λίστα ζώων και φυτών σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι η δεύτερα φορά που εκδίδεται ο κατάλογος, μετά την πρώτη έκδοσή του το 2006.
Πάνω το ένα πέμπτο (20%) όλων των γνωστών θηλαστικών θεωρούνται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως επίσης το 29% των αμφίβιων και το 12% των πουλιών, σύμφωνα με την μελέτη. Νέα είδη ανακαλύπτονται με ρυθμό περίπου 18.000 ετησίως, αλλά η έλλειψη κατάλληλων βιολόγων για να τα ταξινομήσουν, επιβραδύνει την όλη προσπάθεια. Μέχρι στιγμής, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των απειλούμενων ειδών ξεπερνά κατά πολύ τον αριθμό των νέων ανακαλύψεων.
Ο αυστραλιανός κατάλογος -που δημιουργείται με τη συνεργασία περίπου 50 επιστημόνων από όλο τον κόσμο- συμπληρώνει την "κόκκινη λίστα" της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης, που κάθε χρόνο περιλαμβάνει τα είδη που αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης.
Στο μέλλον, από τον αυστραλιανό κατάλογο, μπορεί να προκύψει ένας παγκόσμιος δείκτης βιοποικιλότητας, ο οποίος θα καταγράφει την πρόοδο της ανθρωπότητας όσον αφορά την προστασία των ζώων και φυτών (το αντίστοιχο για την φύση του χρηματιστηριακού δείκτη Ντάου Τζόουνς!).
Η έκθεση εκτιμά ότι στον πλανήτη μας υπάρχουν περίπου 11 εκατ. ζωντανά είδη (αν και οι επιστημονικές εκτιμήσεις διαφέρουν εντυπωσιακά, από 3 εκατ. έως 100 εκατ. είδη), συνεπώς έχει ανακαλυφθεί μόνο ένα μικρό μέρος της βιοποικιλότητας (γύρω στο 17%), καθώς πολλά ασπόνδυλα, μύκητες και άλλοι οργανισμοί δεν έχουν βρεθεί ακόμα. Όμως οι ερευνητές εκφράζουν το φόβο ότι αρκετά από τα ακόμα άγνωστα είδη θα εξαφανιστούν, λόγω των περιβαλλοντικών πιέσεων που δέχονται, πριν καν ανακαλυφθούν, σύμφωνα με τον "Γκάρντιαν" και τους "Τάιμς" του Λονδίνου.
Η Αυστραλία, που έχει έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς εξαφάνισης ειδών στον κόσμο, είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που τηρεί ένα πλήρες αρχείο των απειλούμενων ειδών. Η επιστημονική μελέτη, με τίτλο "Ο Αριθμός των Ζωντανών Ειδών στον Κόσμο", για λογαριασμό του αυστραλιανού υπουργείου Περιβάλλοντος, είναι η μοναδική ολοκληρωμένη λίστα ζώων και φυτών σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι η δεύτερα φορά που εκδίδεται ο κατάλογος, μετά την πρώτη έκδοσή του το 2006.
Πάνω το ένα πέμπτο (20%) όλων των γνωστών θηλαστικών θεωρούνται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως επίσης το 29% των αμφίβιων και το 12% των πουλιών, σύμφωνα με την μελέτη. Νέα είδη ανακαλύπτονται με ρυθμό περίπου 18.000 ετησίως, αλλά η έλλειψη κατάλληλων βιολόγων για να τα ταξινομήσουν, επιβραδύνει την όλη προσπάθεια. Μέχρι στιγμής, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των απειλούμενων ειδών ξεπερνά κατά πολύ τον αριθμό των νέων ανακαλύψεων.
Ο αυστραλιανός κατάλογος -που δημιουργείται με τη συνεργασία περίπου 50 επιστημόνων από όλο τον κόσμο- συμπληρώνει την "κόκκινη λίστα" της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης, που κάθε χρόνο περιλαμβάνει τα είδη που αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης.
Στο μέλλον, από τον αυστραλιανό κατάλογο, μπορεί να προκύψει ένας παγκόσμιος δείκτης βιοποικιλότητας, ο οποίος θα καταγράφει την πρόοδο της ανθρωπότητας όσον αφορά την προστασία των ζώων και φυτών (το αντίστοιχο για την φύση του χρηματιστηριακού δείκτη Ντάου Τζόουνς!).
Οι άνθρωποι συναισθάνονται και εμπιστεύονται περισσότερο τους ομοίους τους παρά τους "άλλους"
Οι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερη κατανόηση και συναισθηματική ταύτιση για κάποιον που πονά, σωματικά ή ψυχικά, όταν ανήκει στην ίδια κοινωνική ομάδα με τους ίδιους. Παράλληλα, εμπιστεύονται περισσότερο όσους τους μοιάζουν εξωτερικά, ενώ αποφεύγουν συστηματικά να εκτεθούν στις απόψεις των "άλλων", σύμφωνα με τρεις νέες επιστημονικές έρευνες, μια κινεζική, μια βρετανική και μια αμερικανική.
Η πρώτη κινεζική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστημών "Journal of Neuroscience", δείχνει ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που αντιλαμβάνονται τον πόνο των άλλων και αντιδρούν με συναισθηματική κατανόηση, ενεργοποιούνται περισσότερο όταν αυτός που υποφέρει, ανήκει στην ίδια φυλή με τον παρατηρητή. Η ανακάλυψη αυτή δείχνει ότι υπάρχουν υποσυνείδητες προκαταλήψεις ενάντια στους "άλλους", οι οποίες λειτουργούν στο πιο βασικό επίπεδο των εγκεφαλικών νευρώνων.
Η προκατάληψη αυτή (μερικές φορές ρατσιστική) υπέρ των ατόμων της ίδιας κοινωνικής ομάδας και ενάντια στους "ξένους" ήταν γνωστή ήδη από τη δεκαετία του ΄50, αλλά για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε τώρα με νευροαπεικονιστικές τεχνικές. "Τα πορίσματα της έρευνάς μας έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την κατανόηση της κοινωνικής συμπεριφοράς και των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων", δήλωσε ο ερευνητής Σιχούι Χαν, του πανεπιστημίου του Πεκίνου.
Το πείραμα εστιάστηκε στη διαφοροποίηση των ανθρώπων με βάση τη φυλή (Κινεζική έναντι Καυκάσιας), όμως οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ανάλογα θα ήταν τα συμπεράσματα αν επιλεγόταν μια διαφορετική κοινωνική ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, οι "εντός" της ομάδας αναμένεται να δείχνουν μεγαλύτερη ευαισθησία για τους "δικούς τους" σε σχέση με τους "εκτός" της δικής τους ομάδας.
Στο πείραμα, οι εθελοντές Κινέζοι παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ένα βίντεο στο οποίο μια βελόνα τρυπούσε εναλλάξ ένα κινεζικό ή ένα λευκό (καυκάσιο) πρόσωπο. Η ταυτόχρονη παρακολούθηση των εγκεφαλικών διεργασιών έδειξε ότι οι Κινέζοι έδειχναν να συμμερίζονται περισσότερο τον πόνο των ομοφύλων τους παρά των λευκών.
Μια άλλη βρετανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι τείνουν να εμπιστεύονται περισσότερο άτομα που τους μοιάζουν εξωτερικά. Με άλλα λόγια, αν κανείς επισκεφτεί μια επιχείρηση πώλησης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, είναι πιθανότερο να αγοράσει ένα αυτοκίνητο από δεύτερο χέρι, αν ο πωλητής μοιάζει με τον υποψήφιο αγοραστή. Όσο πιο διαφορετικός είναι ο άλλος, τόσο λιγότερη είναι η εμπιστοσύνη που υποσυνείδητα αναπτύσσουμε για αυτόν.
Η έρευνα, υπό την Λίζα ΝτεΜπρούιν του πανεπιστημίου του Αμπερντίν στη Σκωτία, εκτιμά ότι η τάση αυτή έχει εξελικτική βάση, καθώς από τα πανάρχαια χρόνια έχουμε την τάση να θεωρούμε συγγενείς όσους μας μοιάζουν, ανεξαρτήτως φύλου. Συναφής είναι και η τάση γυναικών και ανδρών να διαλέγουν συντρόφους που μοιάζουν με τους γονείς του αντίθετου φύλου.
Μια τρίτη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι αποφεύγουν να εκθέτουν τους εαυτούς τους σε καταστάσεις, ανθρώπους, ιδέες και πληροφορίες που αντιτίθενται σε αυτό που οι ίδιοι πιστεύουν και έχουν συνηθίσει. Αντίθετα, τείνουν να περιβάλλονται από ομοϊδεάτες τους και έτσι να ενισχύουν τις ήδη διαμορφωμένες αντιλήψεις τους.
Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες των πανεπιστημίων του Ιλινόις και της Φλόριντα, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ντολόρες Αλμπαρασίν, και δημοσιεύτηκε στο ψυχολογικό περιοδικό "Psychological Bulletin", δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι δύο φορές πιο πιθανό (67%) να επιλέγουν πληροφορίες που υποστηρίζουν την άποψή τους, σε σχέση με ιδέες και καταστάσεις που υποστηρίζουν μια αντίθετη αντίληψη (33%).
Ορισμένα άτομα, που έχουν πιο "κλειστές" προσωπικότητες, είναι ακόμα πιο δύσκολο να εκθέσουν τον εαυτό τους σε άλλες οπτικές γωνίες κι έτσι επιλέγουν πληροφορίες και ανθρώπους, που ταιριάζουν με τις αντιλήψεις τους, τρεις στις τέσσερις φορές (75%). Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνθρωποι αντιστέκονται ιδιαίτερα σε "ξένες" ιδέες, όταν αυτές σχετίζονται με πολιτικές, θρησκευτικές και ηθικές αντιλήψεις.
Επιπλέον, όπως διαπιστώθηκε, όσοι έχουν μικρότερη εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στις δικές τους πεποιθήσεις, είναι λιγότερο πιθανό να εκθέσουν τους εαυτούς τους στις αντιλήψεις των "άλλων", σε σχέση με όσους αισθάνονται σιγουριά για τις ιδέες τους.
Σύμφωνα με την Αλμπαρασίν, οι άνθρωποι εκείνοι, όπως οι πολιτικοί, που είναι υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν δημοσίως τις απόψεις τους, αναγκάζονται να εκτεθούν περισσότερο στους "άλλους", να μάθουν καλύτερα τις αντιλήψεις των τελευταίων και, σταδιακά, βλέπουν και τις δικές τους ιδέες να εξελίσσονται μέσα από την αλληλεπίδραση.
Η πρώτη κινεζική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστημών "Journal of Neuroscience", δείχνει ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που αντιλαμβάνονται τον πόνο των άλλων και αντιδρούν με συναισθηματική κατανόηση, ενεργοποιούνται περισσότερο όταν αυτός που υποφέρει, ανήκει στην ίδια φυλή με τον παρατηρητή. Η ανακάλυψη αυτή δείχνει ότι υπάρχουν υποσυνείδητες προκαταλήψεις ενάντια στους "άλλους", οι οποίες λειτουργούν στο πιο βασικό επίπεδο των εγκεφαλικών νευρώνων.
Η προκατάληψη αυτή (μερικές φορές ρατσιστική) υπέρ των ατόμων της ίδιας κοινωνικής ομάδας και ενάντια στους "ξένους" ήταν γνωστή ήδη από τη δεκαετία του ΄50, αλλά για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε τώρα με νευροαπεικονιστικές τεχνικές. "Τα πορίσματα της έρευνάς μας έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την κατανόηση της κοινωνικής συμπεριφοράς και των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων", δήλωσε ο ερευνητής Σιχούι Χαν, του πανεπιστημίου του Πεκίνου.
Το πείραμα εστιάστηκε στη διαφοροποίηση των ανθρώπων με βάση τη φυλή (Κινεζική έναντι Καυκάσιας), όμως οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ανάλογα θα ήταν τα συμπεράσματα αν επιλεγόταν μια διαφορετική κοινωνική ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, οι "εντός" της ομάδας αναμένεται να δείχνουν μεγαλύτερη ευαισθησία για τους "δικούς τους" σε σχέση με τους "εκτός" της δικής τους ομάδας.
Στο πείραμα, οι εθελοντές Κινέζοι παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ένα βίντεο στο οποίο μια βελόνα τρυπούσε εναλλάξ ένα κινεζικό ή ένα λευκό (καυκάσιο) πρόσωπο. Η ταυτόχρονη παρακολούθηση των εγκεφαλικών διεργασιών έδειξε ότι οι Κινέζοι έδειχναν να συμμερίζονται περισσότερο τον πόνο των ομοφύλων τους παρά των λευκών.
Μια άλλη βρετανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι τείνουν να εμπιστεύονται περισσότερο άτομα που τους μοιάζουν εξωτερικά. Με άλλα λόγια, αν κανείς επισκεφτεί μια επιχείρηση πώλησης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, είναι πιθανότερο να αγοράσει ένα αυτοκίνητο από δεύτερο χέρι, αν ο πωλητής μοιάζει με τον υποψήφιο αγοραστή. Όσο πιο διαφορετικός είναι ο άλλος, τόσο λιγότερη είναι η εμπιστοσύνη που υποσυνείδητα αναπτύσσουμε για αυτόν.
Η έρευνα, υπό την Λίζα ΝτεΜπρούιν του πανεπιστημίου του Αμπερντίν στη Σκωτία, εκτιμά ότι η τάση αυτή έχει εξελικτική βάση, καθώς από τα πανάρχαια χρόνια έχουμε την τάση να θεωρούμε συγγενείς όσους μας μοιάζουν, ανεξαρτήτως φύλου. Συναφής είναι και η τάση γυναικών και ανδρών να διαλέγουν συντρόφους που μοιάζουν με τους γονείς του αντίθετου φύλου.
Μια τρίτη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι αποφεύγουν να εκθέτουν τους εαυτούς τους σε καταστάσεις, ανθρώπους, ιδέες και πληροφορίες που αντιτίθενται σε αυτό που οι ίδιοι πιστεύουν και έχουν συνηθίσει. Αντίθετα, τείνουν να περιβάλλονται από ομοϊδεάτες τους και έτσι να ενισχύουν τις ήδη διαμορφωμένες αντιλήψεις τους.
Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες των πανεπιστημίων του Ιλινόις και της Φλόριντα, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ντολόρες Αλμπαρασίν, και δημοσιεύτηκε στο ψυχολογικό περιοδικό "Psychological Bulletin", δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι δύο φορές πιο πιθανό (67%) να επιλέγουν πληροφορίες που υποστηρίζουν την άποψή τους, σε σχέση με ιδέες και καταστάσεις που υποστηρίζουν μια αντίθετη αντίληψη (33%).
Ορισμένα άτομα, που έχουν πιο "κλειστές" προσωπικότητες, είναι ακόμα πιο δύσκολο να εκθέσουν τον εαυτό τους σε άλλες οπτικές γωνίες κι έτσι επιλέγουν πληροφορίες και ανθρώπους, που ταιριάζουν με τις αντιλήψεις τους, τρεις στις τέσσερις φορές (75%). Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνθρωποι αντιστέκονται ιδιαίτερα σε "ξένες" ιδέες, όταν αυτές σχετίζονται με πολιτικές, θρησκευτικές και ηθικές αντιλήψεις.
Επιπλέον, όπως διαπιστώθηκε, όσοι έχουν μικρότερη εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στις δικές τους πεποιθήσεις, είναι λιγότερο πιθανό να εκθέσουν τους εαυτούς τους στις αντιλήψεις των "άλλων", σε σχέση με όσους αισθάνονται σιγουριά για τις ιδέες τους.
Σύμφωνα με την Αλμπαρασίν, οι άνθρωποι εκείνοι, όπως οι πολιτικοί, που είναι υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν δημοσίως τις απόψεις τους, αναγκάζονται να εκτεθούν περισσότερο στους "άλλους", να μάθουν καλύτερα τις αντιλήψεις των τελευταίων και, σταδιακά, βλέπουν και τις δικές τους ιδέες να εξελίσσονται μέσα από την αλληλεπίδραση.
Sep 29, 2009
Ιορδανία: Τρεις άνδρες έκαψαν το σώμα της διαζευγμένης αδερφής τους εξαιτίας της "κακής φήμης" της
Τρεις Ιορδανοί κατηγορούνται στο Αμάν για τον εκ προμελέτης φόνο της διαζευγμένης αδερφής τους, την οποία πρώτα μαχαίρωσαν και στη συνέχεια έκαψαν το σώμα της και έβαλαν φωτιά στο σπίτι της, επειδή είχε, όπως είπαν, "κακή φήμη", ανκοίνωσε σήμερα η αστυνομία.
"Οι τρεις αδερφοί, ηλικίας κάτω των 30 ετών, σκότωσαν τη 40χρονη αδερφή τους εξαιτίας της υποτιθέμενης κακής φήμης της την Κυριακή" στο ’μου Αλάντα, στο νοτιοανατολικό Αμάν, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας.
"Ενας από τους αδερφούς ομολόγησε την πράξη τους και είπε στην αστυνομία ότι η αδερφή τους, μητέρα πέντε παιδιών, είχε εραστή και ότι είχε βρει φωτογραφίες της με αυτόν τον άνδρα", συνέχισε ο εκπρόσωπος Τύπου.
Εξήγησε ότι οι τρεις άνδρες "έκαψαν το σώμα του θύματος και έβαλαν φωτιά στο σπίτι της για να καλύψουν τα ίχνη τους".
Συνελήφθησαν στο νοσοκομείο, όπου πήγαν εξαιτίας των εγκαυμάτων που είχαν υποστεί, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Η δολοφονία τιμωρείται με την ποινή του θανάτου στην Ιορδανία, αλλά σε τέτοιου είδους εγκλήματα τιμής τα δικαστήρια συχνά δείχνουν επιείκεια.
"Οι τρεις αδερφοί, ηλικίας κάτω των 30 ετών, σκότωσαν τη 40χρονη αδερφή τους εξαιτίας της υποτιθέμενης κακής φήμης της την Κυριακή" στο ’μου Αλάντα, στο νοτιοανατολικό Αμάν, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο εκπρόσωπος Τύπου της αστυνομίας.
"Ενας από τους αδερφούς ομολόγησε την πράξη τους και είπε στην αστυνομία ότι η αδερφή τους, μητέρα πέντε παιδιών, είχε εραστή και ότι είχε βρει φωτογραφίες της με αυτόν τον άνδρα", συνέχισε ο εκπρόσωπος Τύπου.
Εξήγησε ότι οι τρεις άνδρες "έκαψαν το σώμα του θύματος και έβαλαν φωτιά στο σπίτι της για να καλύψουν τα ίχνη τους".
Συνελήφθησαν στο νοσοκομείο, όπου πήγαν εξαιτίας των εγκαυμάτων που είχαν υποστεί, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Η δολοφονία τιμωρείται με την ποινή του θανάτου στην Ιορδανία, αλλά σε τέτοιου είδους εγκλήματα τιμής τα δικαστήρια συχνά δείχνουν επιείκεια.
Subscribe to:
Posts (Atom)